سازم كه: على بن ابى‌طالب، برادر، وصى، خليفه و امام پس از من است. تا آنجا كه فرمود: اى مردم! [بدانيد كه‌] خدا او را به عنوان ولى و امام شما منصّوب كرده است، و اطاعت از او را بر همگان واجب فرموده است. پس حكم او لازم الاجرا و كلام او نافذ است، هركس با او مخالفت كند، ملعون، و هر كه او را تصديق نمايد مرحوم است. بشنويد و اطاعت كنيد كه الله، مولاى شما و على، امامتان است و پس از او، امامت در فرزندان من از صلب اوست تا روز قيامت. حلالى نيست جز آنچه خدا و رسولش حلال كرده‌اند و حرامى نيست جز آنچه خدا و رسولش حرام كرده‌اند ... محكمات قرآن را بشناسيد و از متشابهات آن پيروى نكنيد، و آن [متشابهات‌] را براى شما تفسير نخواهد كرد مگر كسى كه اكنون من دستش را گرفته‌ام و بازويش را بالا برده‌ام. و بدانيد: هر كه من مولاى اويم، اين على [نيز] مولاى اوست و موالات او از جانب خداى عزّوجلّ [واجب شده‌] است كه اين موالات را نازل فرمود. آگاه باشيد كه من [تكليفم را] ادا كردم، آگاه باشيد كه من تبليغ كردم، آگاه باشيد كه من به گوش [همگان‌] رساندم، آگاه باشيد كه من [اين امر را] آشكار كردم، بعد از من امارت بر مؤمنان براى احدى غير از او حلال نيست».

سپس على را آن‌قدر به طرف آسمان بلند كرد كه پاهايش به زانوهاى پيامبر رسيد و گفت: «اى مردم! اين [على‌] برادر و وصى و دارنده علم من،