اگر كسى به وقايع پس از وفات رسول اكرم (ص) و نتايج آنها، كه تنها با گذشت سه دهه حاصل شد بنگرد، به خوبى بطلان اين نظريه را درمى‌يابد؛ هنوز سى سال از وفات پيامبر (ص) نگذشته بود كه ظالمان بر مسلمانان سيطره يافتند، كرامت انسان را تحقير كردند، صالحان را كشتند، آمران به معروف و ناهيان از منكر را قلع و قمع كردند و مقدرات و دارايى‌هاى جامعه اسلامى را به بازى گرفتند تا شد آنچه نبايد مى‌شد و كار امتى كه خداى عزّوجلّ به سبب اطاعت، عزيزش كرده بود و با وجود مطهر پيامبر اكرم (ص) گرامى داشته بود، به اين ذلت و تفرقه و عقب‌ماندگى امروزه رسيد؛ روزگارى كه پروردگار سبحان هشدار داده و فرموده بود كه اگر از دين او روى‌گردانيم و رسولش را اطاعت نكنيم به آن دچار خواهيم شد.

آرى اگر عاقل، چشم بگشايد و نتيجه تلخ و شرم آور وقايع پس از وفات رسول خدا (ص) را از نظر بگذراند، كافى است تا به بطلان نظريه «اهمال و فروگذاشتن رهبرى» پى ببرد و به اين كلام خداى متعال يقين پيدا كند:

وَ رَبُّكَ يَخْلُقُ ما يَشاءُ وَ يَخْتارُ ما كانَ لَهُمُ الْخِيَرَةُ سُبْحانَ اللَّهِ وَ تَعالى‌ عَمَّا يُشْرِكُونَ\* وَ رَبُّكَ يَعْلَمُ ما تُكِنُّ صُدُورُهُمْ وَ ما يُعْلِنُونَ\* وَ هُوَ