امامت در قرآن - اراکی، محسن - الصفحة ٣٤ - آيات امر

خدا را پرستش كنيد، كه جز او معبودى براى شما نيست‌[١].

از همين رسالت در سوره شعراء به اين نحو تعبير شده است:

فَاتَّقُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُونِ‌

تقواى الهى پيشه كنيد و مرا اطاعت نماييد[٢].

كه نشان آن است كه اطاعت از رهبران الهى همان عبادت خدا است و مقصود از عبادت خدا چيزى جز اطاعت از رهبران الهى نيست.

آيات امر

أَلا لَهُ الْخَلْقُ وَ الْأَمْرُ

آگاه باشيد كه آفريدن و فرمان مخصوص اوست‌[٣].

بنابر اين آيه شريفه، حق فرمان تنها از آن خدا است و هيچ كس جز خدا نمى‌تواند فرمان دهد و امر و نهى كند و احدى جز او حق فرمانروايى و سلطنت ندارد مگر كسى كه خداى سبحان، خود اين جايگاه را به او تفويض كرده باشد و به او حق امر و نهى داده باشد. خداى تعالى مى‌فرمايد:

بَلْ لِلَّهِ الْأَمْرُ جَمِيعاً

[١] . سوره اعراف: ٥٩، ٦٥، ٧٣، ٨٥.

[٢] . سوره شعراء: ١٠٨، ١١٠، ١٢٦، ١٣١، ١٤٤، ١٥٠، ١٧٩.

[٣] . سوره اعراف: ٥٤.