همچنين در حديث متواتر ديگرى آمده است كه رسول خدا (ص) حسن (ع) را در دامن خود نهاد و گفت: «اين از من است»[٢]. و نيز فرمود: «حسين از من است و من از حسين، هركس حسين را دوست بدارد، خداوند او را دوست مى‌دارد، حسين سبطى از اسباط است»[٣].

صفت دوم (داشتن علم الكتاب)، نيز جز بر حضرت على و فرزندان طاهر او منطبق نمى‌شود. در حديث صحيح متواترى از رسول خدا (ص) نقل شده است: «من شهر علمم و على درِ آن، پس هر كس [ورود به‌] شهر را مى‌خواهد، از در آن وارد شود»[٤].

حاكم مى‌گويد: «اسناد اين روايت صحيح است، و اين كلام على (ع) نيز صحيحالاسناد است: به خدا سوگند، من برادر او- رسول خدا [ (ص)]- و

[١] . مسند احمد، ج ١، ص ٣ و سنن ترمذى، ج ١٣، ص ١٦٤- ١٦٥ و مستدرك الصحيحين، ج ٣، ص ٥١- ٥٢.

[٢] . مسند احمد، ج ٤، ص ١٣٢.

[٣] . شرح صحيح بخارى فى الادب المفرد، باب معانقه الصبى، ح ٣٦٤ و سنن ترمذى، باب مناقب الحسن و الحسين، ج ١٣، ص ١٩٥.

[٤] . مستدرك الصحيحين، ج ٣، ص ١٢٦.