امامت در قرآن - اراکی، محسن - الصفحة ١٢٨ - ٣ - ٢ آيه تطهير
سرپرست و ولىّ شما، تنها خداست و پيامبر او و آنها كه ايمان آوردهاند همانها كه نماز را برپا مىدارند، و در حال ركوع، زكات مىدهند[١] و[٢].
همه مفسران اجماع دارند كه اين آيه، در شأن على بن ابىطالب (ع) نازل شده است و دلالت آن بر امامت، واضح است و حصر موجود در آيه: «سرپرست و ولىّ شما، تنها خداست و پيامبر او و آنها كه ايمان آوردهاند ...» هر احتمال ديگرى را براى معناى ولايت، غير از سلطه و حكومت از بين مىبرد؛ زيرا هيچ يك از معانى ديگر ولايت نمىتواند فقط مخصوص خدا و رسول خدا (ص) و مؤمنان خاص كه در رأس آنان اميرالمؤمنين على (ع) است، باشد.
٣- ٢. آيه تطهير
اين آيه، نصّى است بر امامت امامان اهلبيت (عليهم السلام) كه از ميان آنان هنگام نزول اين آيه، على و حسن و حسين (عليهم السلام) حاضر بودند. خداى تعالى مىفرمايد:
[١] . سوره مائده: ٥٥.
[٢] . همه مفسرين اين روايت را نقل كردهاند، ر. ك: طبرى، اسباب النزول واحدى، امام فخر رازى، التفسير الكبير و براى تفصيل بيشتر ر. ك: الغدير، ج ٢، ص ٥٢- ٥٣.