او شب را در روز و روز را در شب داخل مى‌كند و خورشيد و ماه را مسخّر كرده، هر يك تا سرآمد معيّنى به حركت خود ادامه مى‌دهد؛ اين است خداوند، پروردگار شما، سلطنت و حاكميّت تنها از آن اوست، و كسانى را كه جز او مى‌خوانيد [و به آنان مى‌گرويد] حتى به اندازه پوست نازك هسته خرما مالك نيستند[١].

وَ اللَّهُ يُؤْتِي مُلْكَهُ مَنْ يَشاءُ وَ اللَّهُ واسِعٌ عَلِيمٌ‌

خداوند، مُلكش را به هر كس بخواهد، مى‌بخشد و احسان خداوند، وسيع است و [از لياقت افراد براى منصّب‌ها] آگاه است‌[٢].

افزون بر اين آيات، آيات بى‌شمار ديگرى در قرآن كريم وجود دارد كه به توحيد در اطاعت خداى متعال تصريح مى‌كند و اين مطلب را مورد تأكيد قرار مى‌دهد كه حقيقت يگانه‌پرستى، توحيد در اطاعت خدا است و توحيد در عقيده و عبادت، فقط و فقط با توحيد در اطاعت كامل مى‌گردد.

[١] . سوره فاطر: ١٣.

[٢] . سوره بقره: ٢٤٧.