امامت در قرآن - اراکی، محسن - الصفحة ١٥٤ - سه شهادت رسول خدا(ص) بر مسلمانان، در عصر نبوت
إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ ثُمَّ لَمْ يَرْتابُوا وَ جاهَدُوا بِأَمْوالِهِمْ وَ أَنْفُسِهِمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ أُولئِكَ هُمُ الصَّادِقُونَ
مؤمنان فقط كسانىاند كه به خدا و پيامبرش ايمان آوردهاند، آن گاه [در حقّانيّت آنچه به آن ايمان آوردهاند] شك ننموده و با اموال و جان هايشان در راه خدا جهاد كردهاند، اينان [در گفتار و كردار] اهل صدق و راستىاند[١].
سه. شهادت رسول خدا (ص) بر مسلمانان، در عصر نبوت
قرآن كريم، رسول اعظم (ص) را «شهيد و شاهد» [/ گواه] خوانده است:
يا أَيُّهَا النَّبِيُّ إِنَّا أَرْسَلْناكَ شاهِداً وَ مُبَشِّراً وَ نَذِيراً
اى پيامبر! ما تو را گواه فرستاديم و بشارتدهنده و انذاركننده[٢].
و نيز فرموده است:
فَكَيْفَ إِذا جِئْنا مِنْ كُلِّ أُمَّةٍ بِشَهِيدٍ وَ جِئْنا بِكَ عَلى هؤُلاءِ شَهِيداً
حال آنها چگونه است آن روزى كه از هر امتى، شاهد و گواهى [بر اعمالشان] مىآوريم، و تو را نيز بر اينان گواه خواهيم آورد؟[٣]
[١] . سوره حجرات: ١٥.
[٢] . سوره احزاب: ٤٥.
[٣] . سوره نساء: ٤١.