امامت در قرآن - اراکی، محسن - الصفحة ٦٧ - آيه اختيار
و غير حق و فرقان حق از باطل پس از رسول حكم و امر ولى امر است؛ بنابراين حتماً بايد معصوم و منصّوب از طرف خداى متعال باشد.
آيه اختيار
وَ رَبُّكَ يَخْلُقُ ما يَشاءُ وَ يَخْتارُ ما كانَ لَهُمُ الْخِيَرَةُ سُبْحانَ اللَّهِ وَ تَعالى عَمَّا يُشْرِكُونَ\* وَ رَبُّكَ يَعْلَمُ ما تُكِنُّ صُدُورُهُمْ وَ ما يُعْلِنُونَ\* وَ هُوَ اللَّهُ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ لَهُ الْحَمْدُ فِي الْأُولى وَ الْآخِرَةِ وَ لَهُ الْحُكْمُ وَ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ
پروردگار تو هر چه بخواهد مىآفريند، و هر چه بخواهد برمىگزيند آنان را حق گزينش و اختيار نيست؛ منزه است خداوند، و برتر است از همتايانى كه براى او قائل مىشوند. و پروردگار تو مىداند آنچه را كه در سينههايشان پنهان مىدارند و آنچه را آشكار مىسازند. و او خدايى است كه معبودى جز او نيست، ستايش براى اوست، در اين جهان و در جهان ديگر حاكميت از آن اوست و همه شما به سوى او بازگردانده مىشويد[١].
پس تنها اوست كه خلق مىكند و برمىگزيند. در اين آيه مىبينيم كه خلق و برگزيدن، همراه و متلازم يكديگرند؛ يعنى چنانكه او در آفرينش،
[١] . سوره قصص: ٦٨- ٧٠.