صحيح متواترى از امسلمه نقل شده است كه اين آيه: إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً خداوند فقط مى‌خواهد پليدى و گناه را از شما اهلبيت دور كند و كاملًا شما را پاك سازد[١]. در خانه من نازل شد و در منزل فقط هفت نفر حضور داشتند: جبرئيل، ميكائيل، على، فاطمه، حسن، حسين، و من كنار در خانه ايستاده بودم و به رسول خدا (ص) گفتم: اى رسول خدا! آيا من از اهل بيت تو نيستم؟ فرمود: «تو بر خير هستى، تو از زنان پيامبرى»[٢].

اما دلالت اين آيه بر امامت اهلبيت (عليهم السلام) چگونه است؟ چنانكه گفتيم مفاد آيه «پيمان من، به ستمكاران نمى‌رسد!» اين است كه عصمت شرط امامت است، و از طرفى عصمت هم جز از جانب خدا معلوم نمى‌شود، و دليلى هم بر عصمت كسى وجود ندارد، مگر اهلبيت (عليهم السلام) كه آيه تطهير به وضوح دالّ بر عصمت ايشان است و در نتيجه بر امامت ايشان نيز دلالت مى‌كند.

اين مطلب، افزون بر سخنى است كه در ذيل آيه: أَطِيعُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ‌ اطاعت كنيد خدا را و اطاعت كنيد پيامبر خدا و اولو الأمر را[٣] گفتيم و آن اينكه امر به اطاعت از رسول و اولى‌الامر با يك‌

[١] . سوره احزاب: ٣٣.

[٢] . مسند احمد، ج ٦، ص ٣٠٦.

[٣] . سوره نساء: ٥٩.