[خدا] به آنان داده شده، [با اين حال‌]، به «جبت» و «طاغوت» ايمان مى‌آورند، و درباره كافران مى‌گويند: «آنها، از كسانى كه ايمان آورده‌اند، هدايت‌يافته‌ترند»؟! آنها كسانى هستند كه خداوند، ايشان را از رحمت خود، دور ساخته است و هر كس را خدا از رحمتش دور سازد، ياورى براى او نخواهى يافت. آيا آنها سهمى در فرمانروايى و حكومت دارند؟ اگر چنين بود، [هر آينه همه چيز را در انحصار خود مى‌گرفتند،] و كمترين حق را به مردم نمى‌دادند. يا اينكه نسبت به مردم [/ پيامبر و خاندانش‌]، و بر آنچه خدا از فضلش به آنان بخشيده، حسد مى‌ورزند؟ ما به آلابراهيم كتاب و حكمت داديم و حكومت عظيمى در اختيار آنها قرار داديم. ولى جمعى از آنها به آن ايمان آوردند و جمعى راه [مردم را] بر آن بستند كه شعله فروزانِ آتش دوزخ، براى آنها كافى است! كسانى كه به آيات ما كافر شدند، به زودى آنها را در آتشى وارد مى‌كنيم كه هر گاه پوست‌هاى تنشان [در آن‌] بريان گردد، پوست‌هاى ديگرى به جاى آن قرار مى‌دهيم، تا كيفر [الهى‌] را بچشند. خداوند، توانا و حكيم است. و كسانى كه ايمان آوردند و كارهاى شايسته انجام دادند، به زودى آنها را در باغ‌هايى از بهشت وارد مى‌كنيم كه نهرها از زير درختانش جارى است، هميشه در آن خواهند ماند و همسرانى پاكيزه براى آنها خواهد بود و آنان را در سايه‌هاى گسترده جاى مى‌دهيم. خداوند به شما فرمان مى‌دهد كه امانت‌ها را به صاحبانش بدهيد! و هنگامى كه ميان مردم داورى مى‌كنيد، به عدالت داورى كنيد!