امامت در قرآن - اراکی، محسن - الصفحة ٢٧ - ويژگىهاى امامت در قرآن كريم
خداوند، اندرزهاى خوبى به شما مىدهد! خداوند، شنوا و بيناست. اى كسانى كه ايمان آوردهايد! اطاعت كنيد خدا را، و اطاعت كنيد پيامبر خدا و اولوالأمر را، و هر گاه در چيزى نزاع داشتيد، آن را به خدا و پيامبر بازگردانيد [و از آنها داورى بطلبيد] اگر به خدا و روز رستاخيز ايمان داريد، اين [كار] براى شما بهتر، و عاقبت و پايانش نيكوتر است. آيا نديدى كسانى را كه ادّعا مىكنند به آنچه [از كتابهاى آسمانى كه] بر تو و بر پيشينيان نازل شده، ايمان آوردهاند، در حالى كه مىخواهند براى داورى نزد طاغوت و حكّام باطل بروند؟! با اينكه به آنها دستور داده شده كه به طاغوت كافر شوند. امّا شيطان مىخواهد آنان را گمراه كند، و به بيراهههاى دوردستى بيفكند. و هنگامى كه به آنها گفته شود: به سوى آنچه خداوند نازل كرده، و به سوى پيامبر بياييد، منافقان را مىبينى كه [از قبول دعوت] تو، اعراض مىكنند! پس چگونه وقتى به خاطر اعمالشان، گرفتار مصيبتى مىشوند، به سراغ تو مىآيند، سوگند ياد مىكنند كه منظورِ [ما از بردنِ داورى نزد ديگران]، جز نيكى كردن و توافق [ميان طرفين نزاع،] نبوده است؟! آنها كسانى هستند كه خدا، آنچه را در دل دارند، مىداند. از آنان روى گردان، و آنها را اندرز ده، و با بيانى رسا، نتايج اعمالشان را به آنها گوشزد نما. ما هيچ پيامبرى را نفرستاديم مگر براى اينكه به فرمان خدا، از وى اطاعت شود. و اگر اين مخالفان، هنگامى كه به خود ستم كردند [و فرمانهاى خدا را زير پا گذاردند]، به نزد تو آيند و از خدا طلب آمرزش كنند و پيامبر هم