به او اسحاق و يعقوب را افزون- بر آنچه عطا كرده بوديم (اسماعيل)- داديم و هر يك از آنان را صالح و رستگار قرار داديم و آنان را امامانى قرار داديم كه به امر ما هدايت مى‌كنند[١].

خداوند در آيه ديگرى نيز به استجابت دعاى او اشاره مى‌كند:

وَ وَهَبْنا لَهُ إِسْحاقَ وَ يَعْقُوبَ وَ جَعَلْنا فِي ذُرِّيَّتِهِ النُّبُوَّةَ وَ الْكِتابَ وَ آتَيْناهُ أَجْرَهُ فِي الدُّنْيا وَ إِنَّهُ فِي الْآخِرَةِ لَمِنَ الصَّالِحِينَ‌

و [در اواخر عمر،] اسحاق و يعقوب را به او بخشيديم و نبوت و كتاب آسمانى را در دودمانش قرار داديم و پاداش او را در دنيا داديم و او در آخرت از صالحان است‌[٢].

به نظر مى‌رسد منظور از اجر او در دنيا، همان حكومت و امامت است؛ چراكه اجر الهى در كلام خدا، به حكومت و مُلك تفسير شده است:

وَ كَذلِكَ مَكَّنَّا لِيُوسُفَ فِي الْأَرْضِ يَتَبَوَّأُ مِنْها حَيْثُ يَشاءُ نُصِيبُ بِرَحْمَتِنا مَنْ نَشاءُ وَ لا نُضِيعُ أَجْرَ الْمُحْسِنِينَ‌

[١] . سوره أنبياء: ٧٢- ٧٣.

[٢] . سوره عنكبوت: ٢٧.