مسايل كابل - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٩٣ - درباره يك آيه شريفه
فانى گرداند و اهل بهشت را در بهشت و اهل جهنم را در جهنم ساكن گرداند جهان ديگر را تجديد كند و مخلوق تازهاى بدون نروماده بيايند و خدا را بواحدانيت بشناسند و او را پرستش كنند، و براى انان زمينى كه انان را حمل كند غير اين زمين و اسمانى غير اين اسمان كه بر انان سايه افگند بيافريند.
شايد تو فكر كنى خداوند تنها همين عالم (جهان) يگانه آفريده است و فكر كنى كه خداوند بشرى را غير از شما نيافريده است؟ بلى بخدا سوگند خداوند تبارك و تعالى يك ميليون جهان و يك ميليون ادم را افريده است كه تو در اخر ان عوالم و ان آدمها ميباشى. ص ٢٧٤ ج ٨ بحار الانوار نسخ كمپيوتر
در سند اين حديث يكنفر وجود دارد كه ثقه نيست ولى بقيه راويان ان ثقاتاند در يك حديث مرسل ديگر امام زين العابدين (ع) به ابو حمزة ثمالى مىفرمايد:
اتظن ان الله لم يخلق خلقا سواكم؟ بلى والله لقد خلق الله الف الف آدم و الف الف عالم و انت والله فى اخر تلك العوالم.
ص ٢٥ ج ٢٥ همان مصدر. در اين حديث نيز صحبت از افرينش يك ميليون جهان و يك ميليون ادم است.
و براى مزيد معلومات بجزء ٥٧ بحار الانوار هم مراجعه كنيد.
از اين دو روايت استفاده مىشود كه قبل از انسان فعلى كه چند هزار سال از عمر ان ميگذرد يك ميليون انسان ديگر آمده و رفتهاند و نيز يك هزار جهان ديگر منقضى شدهاند و شايد مراد از جهان كره زمين انها و يا منظومه شمسى انان بوده باشد.
از روايت اول بدست مىآيد كه پس از ما مخلوق ديگرى كه خلق آنان از