مسايل كابل - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٢٤ - ٦ - تقيه براى اتحاد و دوستى
خود با زنى ميگويد) سپس رسولخدا (ص) فرمودهركسى نزدش از زنان متعه اى باشد رهاىشان كند.
از حديث نسخى ظاهر نمىشود و ممكن است مراد اين باشد كه از انان منصرف شوند (بقيه مدت را ببخشند) كه ما عازم مدينه مىباشيم.
٢- و عن الربيع بن سبرة
ان اباه غزا مع رسول الله (ص) فتح مكة ... فاذن لنا رسول الله (ص) فى متعة النساء ... فلم اخرج حتى حرمها رسول الله (ص)
در اين حديث سبرة ميگويد در فتح مكه انحضرت بما اذن متعه زنان را داد پس بيرون نيامده بودم مگر اينكه رسولخدا (ص) متعه را حرام كرد.
٣- عن سلمة
رخص رسول الله (ص) عام اوطاس فى المتعة ثلاثا ثم نهى عنها
ص ١٨٤ ج ٩ يعنى انحضرت در فتح مكه سه شب متعه را ترخيض فرمود، سپس انرا حرام گردانيد. بهرحال سلمه و سبره ادعا ميكنند در فتح مكه جواز متعه نسخ شده است.
٤- عن على بن ابى طالب
ان رسول الله (ص) نهى عن متعة النساء يوم خيبر و عن اكل الحمر الانسية.
ص ١٨٩ ج ٩.
درين حديث منسوب بعلى امده است كه رسولخدا (ص) از متعه زنان و خوردن گوشت الاغ اهلى در روز خيبر نهى فرموده است.
مىبينيد كه چگونه حديث على با حديث سلمة و سبرة تناقض دارد؟
حديث متناقض حجت نيست.
٥- عن ابى نضرة
قال كنت عند جابر بن عبد الله فاتاه آت فقال ان ابن عباس و ابن الزبير اختلفا فى المتعتين فقال جابر فعلناهما مع رسول الله