٠ ص
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص

مسايل كابل - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٢٢ - ٦ - تقيه براى اتحاد و دوستى

(جواب): قبلا عرض شد كه در مسايل فرعى اختلاف بين مجتهدين وجود دارد و اين اختلاف عيبى ندارد و حتى باعث تكامل فقه مى‌شود و يك علت عمده در اختلاف فتاوى مجتهدين اختلاف احاديث است مثلا در بعضى از احاديث اهل سنت چهار تكبير امده است و در بعضى از احاديث انان پنج تكبير، چنانچه مسلم در صحيح خود (ص ٢٦ ج ٧) از عبد الرحمن ابن ابى ليلى نقل ميكند:

كان زيد يكبر على جنايزنا اربعا و انه كبر على جنازة خمسا فسألته فقال كان رسول الله (ص) يكبرها.

يعنى زيد بر جنازه‌هاى ما چهار تكبير مى‌گفت و بر جنازه‌اى پنج تكبير گفت از او (دليل انرا) سؤال كردم او جواب داد رسول خدا (ص) پنج تكبير ميگفت. كلمه (كان) دلالت بر استمرار فعل انحضرت (ص) ميكند (دقت كنيد) در اينجا بايد از نووى شارح صحيح مسلم تعجب نمود كه ميگويد اين حديث بعد از زيد بن ارقم به اجماع نسخ شده است!!!

آخر بعد از زيد صحابى كه از فعل انحضرت (ص) خبر ميدهد كى انرا نسخ مى‌تواند نسخ احكام شرعى تنها توسط حضرت پيغمبر اسلام (ص) ممكن است و علما صلاحيت نسخ احكام دينى را ندارند و اين مطلب روشن است. و انچه كه اجماع ادعائى آقاى نووى را بى‌اعتبار ميگرداند گفتار خود مسلم است كه در صحيح خود ميگويد صحت احاديث كتابش اجماعى است و بنابراين صحت حديث فوق تا زمان مسلم مورد اجماع ميباشد و گفتار نووى بكلى بى‌پايه ميگردد، عبارت مسلم چنين است:

ليس كل شى‌ء عندى صحيح وضعته هنا و انما وضعت ههنا ما اجمعوا عليه.

ص ١٢٢ ج ٤