اگر دانشمندان دينى مسلمانان را بمرحله ايمان داشتن برسانند بطور قطع زندگانى انان تغيير فاحشى خواهد يافت. قرآن ميگويد: بيابانيها گفتند ايمان آورديم (رسول من به جواب انان) بگو ايمان نياورده‌ايد لكن بگوئيد مسلمان شده‌ايم و هنوز ايمان در دلهاى‌تان (جانهاى‌تان) داخل نشده است (قالت الاعراب آمنا قل لم تومنوا و لكن قولوا اسلمنا و لما يدخل الايمان فى قلوبكم)

ايمان ضعيف نيز گاهى اسير هوسها مى‌شود و غفلت نيز موجب گناه ميگردد، ايمان قوى كه مقرون به التفات باشد قهرا مانع گناه خواهد شد.

بلى در حق جمعى مجرد ايمان بخدا مانع معصيت مى‌گردد زيرا اعتقاد داشتن بعظمت خداوند حاضر و ناظر و داناى باطن و ظاهر با معصيت نمودن سازگار نيست. ذلك فضل الله يؤتيه من يشاء.

و اينهم پنجمين نامه كه به جواب سؤالات آن مى‌پردازيم.

(س- ٦٩): چرا انقلاب باشكوه اسلامى افغانستان كه اينهمه قربانى و ايثار و مقاومت را دربر داشت، برخلاف انتظار عمومى ناظرين به نتيجه نرسيد، شورويهاى مهاجم و تجاوزگر را براى اولين و آخرين بار شكست داديم اروپاى شرقى ازاد شد كشورهاى مسلمان و غير مسلمان آسياى ميانه به ازادى رسيدند ولى خود ما بوضعى رسيديم كه مايه عبرت و افسوس واقع شديم و همه جهان از ما نفرت پيدا كردند؟ ...

(جواب): ممكن است اين شكست ما علل گوناگون داخلى و خارجى (منطقه‌اى و بين‌المللى) داشته باشد كه بايد درباره ان‌ها كتاب مستقلى نوشت‌