١ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص

علوم حدیث - علوم حدیث - الصفحة ٧ - سرمقاله

عائشة أخبرت أنّ أبا سعید الخدری قال: نهی رسول الله٦ المرأة أن تسافر إلا و معها ذو محرم. قالت عمرة: فالتفتت عائشة الی بعض النساء ]و قالت[ : «ما لِکُلّکُنّ ذو مَحرمٍ».

و أخرجه البیهقی فی سننه، ثم قال أبو حاتم: «لم تکن عائشه بالمتهمة أبا سعید لعدالته، و إنما أرادت بقولها: «ما لکلکن ذو محرم». ترید أنه لیس لکلکن ذو محرم تسافر معه، فاتقین الله، و لا تسافر واحدة منکن إلا بذی محرم یکون معها.

قلت: ینافی هذا روایة البیهقی: «ما کلهن ذوات محرم»، و قد أدخله فی باب لزومها الحج مع النساء الثقات.[١]

ابو سعید خدری می‌گوید: پیامبر٦ منع کرد که زن مسافرت کند، مگر آن‌که با وی مَحرمی باشد. عمره می‌گوید: عایشه رو کرد به زنان و گفت: مگر همۀ شما محرم دارید؟!

ابو حاتم گفته است: عایشه نمی‌خواست ابو سعید را متهم کند، چون وی (ابو سعید) عادل است؛ بلکه خبر داد که همۀ زنان، محرم ندارند.

من (زرکشی) می‌گویم: بیهقی این روایت را در جایی نقل کرده که زن می‌تواند به حج رود؛ اگر زنان مورد اطمینان، همراه وی باشند؛ یعنی سخن عایشه را «خبری» معنا نکرده، بلکه آن را «تعجبی» تلقی کرده است.

٣. قال الامام أحمد بن حنبل فی کتابالمناسک الکبیر: حدّثنا عبد الله بن یزید: حدّثنا سعید، یعنی ابن أبی أیوب قال: حدّثنی سلیمان بن کیسان، عن أبی الزبیر، عن مجاهد: أنّ عائشه زوج النبی٦ کانت تقول: «ألا تعجبون من ابن الزبیر، یفتی المرأة المحرمة أن تأخذ من شعرها أربع أصابع، و إنما یکفیکها من ذلک التطریف»؛[٢]

عایشه همسر پیامبر٦ گفت: از پسر زبیر، تعجب نمی‌کنید؟ فتوا می‌دهد که زن مُحْرم باید به اندازۀ چهار انگشت از موهایش را قیچی کند، با آن‌که یک ذره هم کفایت می‌کند.

٤. روی أبو القاسم عبد الله بن محمد بن علی البغوی: حدّثنا عبید الله بن عمر قال: حدّثنا خالد بن الحارث قال: حدّثنا عبید الله بن عمر، عن القاسم بن محمد قال: بلغ عائشة - رضی الله عنها - أنّ أبا هریرة یقول: «إنّ المراة تقطع الصلاة»، فقالت: «کان رسول الله٦ یصلی، فتقع رجلی بین یدیه، او بحذائه، فیصرفها، فأقبضها».[٣]

أخرج مسلم، عن أبی هریره قال: قال رسول الله٦: «یقطع الصلاة: المرأة، و الحمار، و الکلب و یقی ذلك مثل مُؤخرة الرَحّل».

و قد استدرکت عائشة ـ رضی الله عنها ـ ذلك، فأخرج الشیخان فی صحیحیهما، عن مسروق، عن عائشة و ذکر عندها ما یقطع الصلاة: الکلب، و الحمار، و المرأة، فقالت عائشة: شبهتمونا


[١]. همان، ص ١٤٣.

[٢]. همان، ص ١٥٢.

[٣]. همان، ص ١٣٥.