بررسي نظريه هاي نجات و مباني مهدويت - ابراهیم آودیچ - الصفحة ٩٠ - فصل سوم نشانه هاى دوره ى غيبت

بوته هاى خار را لمس كند]؟!»[١]

اميرالمؤمنين(عليه السلام) در يكى از روايت ها پس از اشاره به سختى هاى دوره ى غيبت از نظر پاى بندى به احكام دين، تصريح مى كنند كه همه ى اين پيش آمدها به منظور امتحان و آزمايش انسان هاست تا ميزان تقوى و ايمان آنان معلوم گردد، چرا كه به يك تعبير هدف از خلقت جهان امتحان انسان است. آن حضرت مى فرمايد: «براى صاحب اين امر دوره ى غيبتى است كه بايد افراد در چنان شرايطى تقواى الهى را پيشه كنند ، به دين و احكام و مقررات آن پاى بند باشند». آن گاه آيه ى: ?أم حسبتم أن تدخلوا الجنّة ولمّا يأتكم مثل الذين خلوا من قبلكم مسّتهم البأساء والضرّاء...?[٢] را تلاوت كرد.[٣]يعنى آيا گمان كرديد بى آن كه روى دادهايى كه براى گذشتگان پيش آمده براى شما پيش آيد داخل بهشت مى شويد؟ همان گذشتگانى كه آن چنان دچار گرفتارى ها و مشكلات شدند كه حتى پيامبر و افرادى كه به او ايمان آورده بودند با خود مى گفتند: پس نصرت و يارى خدا چه زمانى فرا خواهد رسيد؟ آن گاه به آنان گفته شد يارى خدا نزديك است.

با اين بيان امام على(عليه السلام) تذكر مى دهد كه سنت دايمى خدا يعنى امتحان بشر در همه ى زمان ها جريان دارد و تمام پيش آمدهاى دوران غيبت نيز در اين راستاست.

٣ ـ ترديد در وجود امام زمان (عليه السلام)

يكى از روى دادهاى بسيار تلخ عصر غيبت كه در اثر نابسامانى ها و شيوع فساد و بى عدالتى پديد مى آيد اين است كه مردم آن چنان دچار يأس و نااميدى خواهند شد كه در اصل وجود امامى معصوم در چنين شرايطى بر روى زمين شك خواهند كرد و