بررسي نظريه هاي نجات و مباني مهدويت - ابراهیم آودیچ - الصفحة ٣٨٦ -           مفهوم درست انتظار

٣ ـ تشكيل حكومت واحد جهانى: در هنگام ظهور حضرت مهدى (عليه السلام) براى اين كه از نعمت وجود امام، بيشترين استفاده شود، زمينه ى لازم فراهم مى شود و موانع ظهور و فعليّت يافتن شؤون و ابعاد امامت كه در عصر ساير امامان (عليهم السلام)، و عصر غيبت خود آن حضرت وجود داشته است برداشته مى شود. اسماى حسناى الهى مثل «الولىّ»، «العادل»، «الحاكم»، «السلطان»، «المنتقم»، «القاهر» و «الظاهر» به طور بى سابقه اى متجلّى خواهد شد. به عبارت ديگر آن حضرت مظهر اين اسما و كارگزار و عامل خداى متعال مى باشد و مقام خليفة اللهى او در اين ابعاد، ظهور عملى و فعلى خواهد يافت. از جمله امورى كه تجلّى را در ظهور حضرت مهدى (عليه السلام)روشن مى سازد اين است كه هدف توحيدى اسلام مثل وحدت حكومت و نظام، وحدت قانون، وحدت دين و وحدت جامعه، به وسيله ى آن حضرت محقّق مى شود. همان گونه كه در حديث ها وارد شده است، خدا خاور و باختر جهان را به وسيله ى آن حضرت و به دست آن بزرگوار فتح مى نمايد. چنان كه در روايت معروف جابر است كه رسول خدا (صلى الله عليه وآله)فرمود: «ذلك الذى يَفْتَحُ عَلى يَدَيْهِ مشارِقَ الارضِ وَ مَغارِبَها;اين است آن كسى كه خدا به دست او، مشرق ها و مغرب هاى زمين را مى گشايد».[١]

آن استاد تشكيل حكومت واحد جهانى بر اساس توحيد را، يكى از ويژگى هاى انتظار بزرگ برمى شمارد.[٢] روز فتح كه از ايّام الله بزرگ است و در قرآن مجيد آمده است[٣] در برخى از تفسيرها، روز ظهور و فتح آن حضرت است.[٤]چنان كه در حديث ها است، قريه اى نمى ماند مگر آن كه در آن، نداى «لا اله الاّ الله» بلند است و اسلام عالم گير مى شود و همه ى حكومت ها و حاكميت ها كه به اسم نژاد و وطن ساخته شده ملغى مى گردد. مرزهايى كه با آن، زورمندان، دنيا را تقسيم كرده و افراد بشر را از هم جدا و بيگانه ساخته اند از ميان برداشته مى شود. در آن عصر، بركات و آثار عقيده و ايمان به خدا آشكار مى شود و بر حسب آيه ى ?وَ لَوْ اَنَّ اَهْلَ القُرى امَنُوا وَ اتَّقَوْا لَفَتَحْنا عَلَيْهِمْ بَرَكات مِنَ السماءِ وَ الاَْرْضِ?،[٥] چنان چه مردم شهرها، همه ايمان آورده و پرهيزكار مى شدند همانا ما بركت هاى آسمان و زمين را براى آن ها مى گشوديم، درهاى بركات آسمان و زمين بر روى مردم و انسان هاى مؤمن گشوده مى شود و به جاى نظام هاى مشركانه، جنگ، نزاع و كينه توزى، نظام الهى اسلام و دوستى، برادرى، صفا و صلح واقعى و عمومى برقرار مى شود.

كتاب «المحجة فيما نزل في القائم الحجّة» از عيّاشى به سند خود از ابن بكَيْر روايت كرده است كه: از ابى الحسن (امام كاظم (عليه السلام)) سؤال كردم از اين قول خداى تعالى: ?وَ لَهُ أَسْلَمَ مَنْ فِى السَّماواتِ وَ الاَْرْضِ طَوْعاً وَ كَرْهاً?.[٦] آن حضرت به اين مضمون فرمود: «اين آيه در شأن حضرت قائم(عج) نازل شده است كه وقتى ظاهر شود، اسلام را بر طوايف كفر كه در شرق و غرب عالم هستند عرضه نمايد. هر كسى اسلام آورد، امر مى كند او را به نماز و زكات و آن چه مسلمان به آن امر مى شود و هر كس اسلام نياورد گردن او را مى زند تا باقى نماند. آن گاه در مشرق ها و مغرب ها كسى باقى نمى ماند مگر موحّد...».[٧]