بررسي نظريه هاي نجات و مباني مهدويت - ابراهیم آودیچ - الصفحة ٣٨٣ -           مفهوم درست انتظار

طبق آيه هاى قرآن، مهدى (عج) مظهر پيروزى اهل ايمان است.[١]

طبق روايت هاى اسلامى، گروهى زبده به محض ظهور امام، به آن حضرت ملحق مى شوند. استاد مطهرى (رحمه الله) درباره ى آنان مى نويسد: «اين گروه ابتدا به ساكن خلق نمى شود، معلوم مى شود در عين اشاعه و رواج ظلم و فساد، زمينه هايى عالى وجود دارد كه چنين گروه زبده را پرورش مى دهد. اين خود مى رساند كه نه تنها اهل حق و حقيقت به صفر نرسيده، بلكه فرضاً اگر اهل حق از نظر كميّت قابل توجه نباشند از نظر كيفيّت از زبده ترين اهل ايمانند».[٢] از نظر روايت هاى اسلامى، در مقدمه ى قيام امام، سلسله قيام هاى ديگر از طرف اهل حق صورت مى گيرد، مانند قيام يمانى قبل از ظهور. ايشان مى افزايد: «از مجموع آيات و روايات استنباط مى شود كه قيام مهدى موعود آخرين حلقه از مجموع حلقات مبارزات حق و باطل است كه از آغاز جهان برپا بوده است».[٣]

شكل ديگرى از انتظار نيز وجود دارد كه به تعبير استاد، نوعى اباحه گرى و ويران گرى است. استاد مى فرمايد: «طبق اين تعبير از انتظار، ماهيت قيام حضرت مهدى (عليه السلام) صرفاً ماهيت انفجارى است. فقط و فقط از گسترش و رواج اختلاف ها و حق كشى ها و تباهى ها ناشى مى شود. هر اصلاحى مذموم است و از باب اينكه هدف وسيله را توجيه مى كند بهترين كمك به ظهور و بهترين شكل انتظار، ترويج و اشاعه فساد است».[٤]

از نظر استاد «اين نوع تفكر، ديالكتيكى است. اين نوع انتظار فرج منجر به نوعى تعطيل حدود و مقررات اسلامى مى شود و نوعى اباحه گرى بايد شمرده شود كه به هيچ وجه با موازين اسلامى و قرآنى وفق نمى يابد».[٥]