بررسي نظريه هاي نجات و مباني مهدويت - ابراهیم آودیچ - الصفحة ٣٧٢ - فصل اول مهدويت عقيده اى مشترك

مسأله ى حضرت مهدى (عليه السلام) در قلمرو فرهنگ مذهبى اهل سنّت نيز به نحو مبسوط بحث شده و در اين زمينه، مستقلاً يا ضمناً كتاب ها و مقاله هاى زيادى به رشته ى تحرير در آمده است. در معتبرترين كتاب هاى اهل سنّت مانند «الرسالة» از محمد بن ادريس شافعى، رييس مذهب شافعيه (م ٢٠٤)، «مسند احمد بن حنبل» رييس مذهب حنابله (م ٢٤١)، «صحيح بخارى» از محمد بن اسماعيل بخارى، (م ٢٥٩)، «صحيح مسلم» از مسلم بن حجاج (م ٢٦١)، «سنن ابن ماجه» از محمد بن يزيد بن ماجه ى قزوينى (م ٢٧٥)، «سنن ابى داود» از ابو داود سليمان بن اشعث، «صحيح ترمذى» از محمد بن عيسى ترمذى (م ٢٧٩) و... ويژگى هاىحضرت مهدى (عليه السلام)و نشانه هاى ظهور آن حضرت، حكومت جهانى و چيرگى ايشان بر عالم، مطرح گرديده است.[١]

عالمان اهل سنّت به اين مقدار كه در كتاب هاى گوناگون خود، حديث هاى مربوط به مهدى (عليه السلام) را بياورند و سندهاى آن حديث ها را ضبط كنند و مسايل و سخنانى در اين باره بنگارند بسنده نكرده اند. بلكه ـ همانند عالمان شيعه ـ كتاب هايى چند، ويژه ى حضرت مهدى (عج) و احوال او، تأليف كرده اند. وسعت دامنه ى اين نوشته ها، قطعيت امر مهدى (عليه السلام) را در اسلام به خوبى مى رساند و اثبات مى كند كه مهدى (عليه السلام)همان امامى است كه با نشانه هايى در خود و علايمى پيش از ظهور و مقارن ظهور و پس از ظهورش مشخص و معين شده است. در كتاب «امام مهدى از ولادت تا ظهور»، پنجاه و چهار منبع، مأخذ، مدرك و سند تاريخى ذكر شده است كه دانشمندان و محدثان اهل سنّت پيرامون شخصيت والاى حضرت مهدى (عليه السلام)نگاشته اند.[٢]

نويسنده ى كتاب «خورشيد مغرب» بيست كتاب از اهل سنّت را در اين باره