بررسي نظريه هاي نجات و مباني مهدويت - ابراهیم آودیچ - الصفحة ٣٦٧ - فصل اول مهدويت عقيده اى مشترك

ساكنان جزاير انگلستان در انتظار «ارتور» و ايرانيان باستان در انتظار «گرزاسپر»، يونانيان در انتظار «كالويبرگ»، اقوام اسكانديناوى در انتظار «اودين»، اقوام اروپاى مركزى در انتظار «بوخص» و اقوام آمريكاى لاتين در انتظار «كوتز لكوتل» و چينيها در انتظار «كرشنا» بسر برده اند.»[١]

بنابراين هم چنان كه استاد مطهرى (رحمه الله) مى فرمايد مسأله ى باورداشت حضرت مهدى (عليه السلام) و مصلح واقعى و تشكيل دهنده ى حكومت واحد جهانى، يك اصل قطعى و مسلّم و پذيرفته شده ميان پيروان دين ها و مذهب ها بوده است. لكن اختلاف در تطبيق «مهدويت» بر اين يا آن فرد بوده است.

نويسنده ى كتاب «خورشيد مغرب» چند كتاب از نسخه هاى عهدين كه در آن سخنانى درباره ى موعود آمده است را چنين ذكر مى كند: «كتاب دانيال پيامبر، كتابى حجّى يا حكّاى پيامبر، كتاب صَفَنِياى پيامبر، كتاب اشعياى پيامبر، همچنين در آثار دين مسيحيت نيز اين بشارتها آمده است از جمله: انجيل متّى، انجيل لوقا، انجيل مرقُس، انجيل برنابا، مكاشفات يوحنّا».[٢]

شايد به دليل همين حضور در فرهنگ هاى گوناگون و باورها و كتاب هاى امت ها و ملت هاست كه در يكى از زيارت هاى حضرت حجت (عليه السلام) چنين آمده است: «السلام على مهدى الامم و جامع الكلم».

آيه هايى از قرآن كريم نيز دلالت بر جهانى بودن مهدويت دارد. از جمله در تفسير آيه ى شريفه ى ?قالَ لَوْ اَنَّ لِى بِكُم قُوَّةً اَو آوى إلى رُكْن شَديد?;[٣] لوط گفت اى كاش در برابر شما قدرتى داشتم يا تكيه گاه و پشتيبان محكمى در اختيارم بود. عياشى به سند خود از صالح به سعيد از امام صادق (عليه السلام) روايت كرده است كه آن حضرت درباره ى اين آيه ى كريمه فرمود: [يعنى] نيروى حضرت قائم و «رُكْن شَديد»، همان سيصد و سيزده تن ياران اويند.