حق اليقين
(١)
تتمه باب پنجم در امامت
٣٣٥ ص
(٢)
مقصد نهم در اثبات رجعتست
٣٣٥ ص
(٣)
اول حقتعالى فرموده است يوم نحشر من كل أمة فوجا ممن يكذب بآياتنا
٣٣٦ ص
(٤)
دويم حقتعالى فرموده است و إذا وقع القول عليهم أخرجنا لهم دابة من الأرض تكلمهم أن الناس كانوا بآياتنا لا يوقنون
٣٣٦ ص
(٥)
سيم قول حقتعالى إن الذي فرض عليك القرآن لرادك إلى معاد
٣٣٧ ص
(٦)
چهارم موافق قول خدا و لئن قتلتم في سبيل الله أو متم
٣٣٧ ص
(٧)
لإلى الله تحشرون
٣٣٧ ص
(٨)
پنجم قول حقتعالى و إذ أخذ الله ميثاق النبيين لما آتيتكم من كتاب و حكمة ثم جاءكم رسول مصدق لما معكم لتؤمنن به و لتنصرنه قال أ أقررتم و أخذتم على ذلكم إصري قالوا أقررنا قال فاشهدوا و أنا معكم من الشاهدين
٣٣٧ ص
(٩)
ششم - و لنذيقنهم من العذاب الأدنى دون العذاب الأكبر لعلهم يرجعون
٣٣٩ ص
(١٠)
هفتم - ربنا أمتنا اثنتين و أحييتنا اثنتين
٣٤٠ ص
(١١)
هشتم - إنا لننصر رسلنا و الذين آمنوا في الحياة الدنيا و يوم يقوم الأشهاد
٣٤٠ ص
(١٢)
باب ششم در اثبات معاد است
٣٦٨ ص
(١٣)
فصل اول در اثبات معاد جسمانى است
٣٦٨ ص
(١٤)
فصل دويم در دفع شبهههاى معاد جسمانى
٣٧٦ ص
(١٥)
فصل سيم در اقرار بحقيقت مرگ و توابع آنست و در آن دو مطلب است
٣٨٣ ص
(١٦)
فصل چهارم در احوال عالم برزخ است
٣٨٨ ص
(١٧)
فايده اول در بيان بقاى روح است در برزخ -
٣٨٨ ص
(١٨)
فايده ثانيه در بيان سؤال و ضغطه و ثواب و عقاب قبر است -
٣٩٢ ص
(١٩)
فائده ثالثه در بيان محل روح است و جسد مثالى در عالم برزخ
٤٠٦ ص
(٢٠)
فصل پنجم در بيان بعضى از شرايط و علامات قيامت است كه پيش از نفخ صور واقع ميشود و عمده آنها چند چيز است
٤١٣ ص
(٢١)
فصل ششم در بيان نفخ صور است و فناء اشياء
٤١٥ ص
(٢٢)
فصل هفتم در بيان ساير احواليست كه حقتعالى خبر داده است كه پيش از قيامت واقع خواهد شد
٤٢٠ ص
(٢٣)
فصل هشتم در بيان حشر وحوش است
٤٢١ ص
(٢٤)
فصل نهم در بيان احوال اطفال و مجانين و اشباه ايشانست
٤٢٤ ص
(٢٥)
فصل دهم در بيان ميزانست و حساب و سؤال و رد مظالم
٤٢٨ ص
(٢٦)
(و اما حساب و سؤال و حكم در مظالم عباد)
٤٣١ ص
(٢٧)
فصل يازدهم در بيان سؤال از رسل و شهادت شهداء و دادن نامهها بدست راست و چپ و بعضى از احوال و اهوال روز قيامت است
٤٣٧ ص
(٢٨)
فصل دوازدهم در بيان وسيله و لوا و حوض و شفاعت و ساير منازل حضرت رسالت و اهل بيت او است در قيامت
٤٤٥ ص
(٢٩)
فصل سيزدهم در بيان صراط است
٤٦٢ ص
(٣٠)
فصل چهاردهم در حقيت و حقيقت بهشت و دوزخ است -
٤٦٦ ص
(٣١)
فصل پانزدهم در بيان صفتى چند است كه در آيات و اخبار از براى بهشت وارد شده است و اعتقاد بآنها لازم است
٤٧١ ص
(٣٢)
فصل شانزدهم در بيان بعضى از صفات و خصوصيات جهنم و عقوبات آنست
٤٩١ ص
(٣٣)
فصل هفدهم در بيان اعراف است
٥١١ ص
(٣٤)
فصل هيجدهم در بيان جماعتى است كه داخل جهنم مىشوند و جمعى كه در آن مخلد مىباشند و جمعى كه در آن مخلد نمىباشند
٥١٥ ص
(٣٥)
فصل نوزدهم در بيان معانى ايمان و اسلام و كفر و ارتداد است و احكام آنها
٥٣٤ ص
(٣٦)
فصل بيستم در بيان انواع گناهست و توبه از آنها و در آن دو مقصد است
٥٦٤ ص
(٣٧)
(مقصد اول) در بيان گناهان صغيره و كبيره است
٥٦٤ ص
(٣٨)
مقصد دوم در بيان وجوب توبه است و شرايط آن و گناهانى كه از آنها توبه بايد كرد -
٦٠٩ ص
(٣٩)
مطلب اول در بيان وجوب توبه است و گناهانى كه از آنها توبه بايد كرد
٦٠٩ ص
(٤٠)
مطلب دويم خلافست ميان متكلمين در توبه مبعض
٦١٠ ص
(٤١)
مطلب سيم در معنى توبه است
٦١١ ص
(٤٢)
مطلب چهارم بيان انواع گناهانى است كه از آنها توبه ميكنند
٦١١ ص
(٤٣)
مطلب پنجم در بيان وقت توبه است
٦١٤ ص
(٤٤)
مطلب ششم در بيان انواع توبه است
٦١٧ ص
(٤٥)
مطلب هفتم در بيان وجوب قبول توبه است
٦٢١ ص
(٤٦)
مطلب هشتم در بيان امورى است كه حقتعالى بر آنها مؤاخذه نميفرمايد و وعده عفو از آنها فرموده و آن چند چيز است
٦٢١ ص
(٤٧)
خاتمه در بيان احوال عالم بعد از انقضاى امر قيامت -
٦٣٢ ص
 
٣٣٤ ص
٣٣٥ ص
٣٣٦ ص
٣٣٧ ص
٣٣٨ ص
٣٣٩ ص
٣٤٠ ص
٣٤١ ص
٣٤٢ ص
٣٤٣ ص
٣٤٤ ص
٣٤٥ ص
٣٤٦ ص
٣٤٧ ص
٣٤٨ ص
٣٤٩ ص
٣٥٠ ص
٣٥١ ص
٣٥٢ ص
٣٥٣ ص
٣٥٤ ص
٣٥٥ ص
٣٥٦ ص
٣٥٧ ص
٣٥٨ ص
٣٥٩ ص
٣٦٠ ص
٣٦١ ص
٣٦٢ ص
٣٦٣ ص
٣٦٤ ص
٣٦٥ ص
٣٦٦ ص
٣٦٧ ص
٣٦٨ ص
٣٦٩ ص
٣٧٠ ص
٣٧١ ص
٣٧٢ ص
٣٧٣ ص
٣٧٤ ص
٣٧٥ ص
٣٧٦ ص
٣٧٧ ص
٣٧٨ ص
٣٧٩ ص
٣٨٠ ص
٣٨١ ص
٣٨٢ ص
٣٨٣ ص
٣٨٤ ص
٣٨٥ ص
٣٨٦ ص
٣٨٧ ص
٣٨٨ ص
٣٨٩ ص
٣٩٠ ص
٣٩١ ص
٣٩٢ ص
٣٩٣ ص
٣٩٤ ص
٣٩٥ ص
٣٩٦ ص
٣٩٧ ص
٣٩٨ ص
٣٩٩ ص
٤٠٠ ص
٤٠١ ص
٤٠٢ ص
٤٠٣ ص
٤٠٤ ص
٤٠٥ ص
٤٠٦ ص
٤٠٧ ص
٤٠٨ ص
٤٠٩ ص
٤١٠ ص
٤١١ ص
٤١٢ ص
٤١٣ ص
٤١٤ ص
٤١٥ ص
٤١٦ ص
٤١٧ ص
٤١٨ ص
٤١٩ ص
٤٢٠ ص
٤٢١ ص
٤٢٢ ص
٤٢٣ ص
٤٢٤ ص
٤٢٥ ص
٤٢٦ ص
٤٢٧ ص
٤٢٨ ص
٤٢٩ ص
٤٣٠ ص
٤٣١ ص
٤٣٢ ص
٤٣٣ ص
٤٣٤ ص
٤٣٥ ص
٤٣٦ ص
٤٣٧ ص
٤٣٨ ص
٤٣٩ ص
٤٤٠ ص
٤٤١ ص
٤٤٢ ص
٤٤٣ ص
٤٤٤ ص
٤٤٥ ص
٤٤٦ ص
٤٤٧ ص
٤٤٨ ص
٤٤٩ ص
٤٥٠ ص
٤٥١ ص
٤٥٢ ص
٤٥٣ ص
٤٥٤ ص
٤٥٥ ص
٤٥٦ ص
٤٥٧ ص
٤٥٨ ص
٤٥٩ ص
٤٦٠ ص
٤٦١ ص
٤٦٢ ص
٤٦٣ ص
٤٦٤ ص
٤٦٥ ص
٤٦٦ ص
٤٦٧ ص
٤٦٨ ص
٤٦٩ ص
٤٧٠ ص
٤٧١ ص
٤٧٢ ص
٤٧٣ ص
٤٧٤ ص
٤٧٥ ص
٤٧٦ ص
٤٧٧ ص
٤٧٨ ص
٤٧٩ ص
٤٨٠ ص
٤٨١ ص
٤٨٢ ص
٤٨٣ ص
٤٨٤ ص
٤٨٥ ص
٤٨٦ ص
٤٨٧ ص
٤٨٨ ص
٤٨٩ ص
٤٩٠ ص
٤٩١ ص
٤٩٢ ص
٤٩٣ ص
٤٩٤ ص
٤٩٥ ص
٤٩٦ ص
٤٩٧ ص
٤٩٨ ص
٤٩٩ ص
٥٠٠ ص
٥٠١ ص
٥٠٢ ص
٥٠٣ ص
٥٠٤ ص
٥٠٥ ص
٥٠٦ ص
٥٠٧ ص
٥٠٨ ص
٥٠٩ ص
٥١٠ ص
٥١١ ص
٥١٢ ص
٥١٣ ص
٥١٤ ص
٥١٥ ص
٥١٦ ص
٥١٧ ص
٥١٨ ص
٥١٩ ص
٥٢٠ ص
٥٢١ ص
٥٢٢ ص
٥٢٣ ص
٥٢٤ ص
٥٢٥ ص
٥٢٦ ص
٥٢٧ ص
٥٢٨ ص
٥٢٩ ص
٥٣٠ ص
٥٣١ ص
٥٣٢ ص
٥٣٣ ص
٥٣٤ ص
٥٣٥ ص
٥٣٦ ص
٥٣٧ ص
٥٣٨ ص
٥٣٩ ص
٥٤٠ ص
٥٤١ ص
٥٤٢ ص
٥٤٣ ص
٥٤٤ ص
٥٤٥ ص
٥٤٦ ص
٥٤٧ ص
٥٤٨ ص
٥٤٩ ص
٥٥٠ ص
٥٥١ ص
٥٥٢ ص
٥٥٣ ص
٥٥٤ ص
٥٥٥ ص
٥٥٦ ص
٥٥٧ ص
٥٥٨ ص
٥٥٩ ص
٥٦٠ ص
٥٦١ ص
٥٦٢ ص
٥٦٣ ص
٥٦٤ ص
٥٦٥ ص
٥٦٦ ص
٥٦٧ ص
٥٦٨ ص
٥٦٩ ص
٥٧٠ ص
٥٧١ ص
٥٧٢ ص
٥٧٣ ص
٥٧٤ ص
٥٧٥ ص
٥٧٦ ص
٥٧٧ ص
٥٧٨ ص
٥٧٩ ص
٥٨٠ ص
٥٨١ ص
٥٨٢ ص
٥٨٣ ص
٥٨٤ ص
٥٨٥ ص
٥٨٦ ص
٥٨٧ ص
٥٨٨ ص
٥٨٩ ص
٥٩٠ ص
٥٩١ ص
٥٩٢ ص
٥٩٣ ص
٥٩٤ ص
٥٩٥ ص
٥٩٦ ص
٥٩٧ ص
٥٩٨ ص
٥٩٩ ص
٦٠٠ ص
٦٠١ ص
٦٠٢ ص
٦٠٣ ص
٦٠٤ ص
٦٠٥ ص
٦٠٦ ص
٦٠٧ ص
٦٠٨ ص
٦٠٩ ص
٦١٠ ص
٦١١ ص
٦١٢ ص
٦١٣ ص
٦١٤ ص
٦١٥ ص
٦١٦ ص
٦١٧ ص
٦١٨ ص
٦١٩ ص
٦٢٠ ص
٦٢١ ص
٦٢٢ ص
٦٢٣ ص
٦٢٤ ص
٦٢٥ ص
٦٢٦ ص
٦٢٧ ص
٦٢٨ ص
٦٢٩ ص
٦٣٠ ص
٦٣١ ص
٦٣٢ ص
٦٣٣ ص
٦٣٤ ص

حق اليقين - علامه مجلسى - الصفحة ٥٠٤ - فصل شانزدهم در بيان بعضى از صفات و خصوصيات جهنم و عقوبات آنست

كار هر كسى منقضى شود بپايان رسيده باشد و حال آنكه ايشان از آن روز غافلند و امام فرمود مراد اين روز است كه خدا اهل بهشت و اهل دوزخ را فرمان دهد كه هميشه در جاى خود خواهيد بود و مرگ شما را نباشد و در آن روز اهل جهنم حسرت برند و سودى ندهد و اميدشان منقطع گردد و در ثواب الاعمال از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده كه رسول خدا ص فرمود چهار كس‌اند كه اهل جهنم بآن آزارى كه دارند كه حميم در حلق ايشان مى‌كنند و در ميان جحيم وا ويلاه وا ثبوراه مى‌گويند از عذاب آن چهار نفر متأذى ميشوند و با يكديگر ميگويند اين چه حالتست كه اينها دارند كه با اين آزارى كه ما داريم از اينها در آزاريم (اول) مردى است كه آويخته است در تابوتى از آتش (دوم) كسى است كه امعاى خود را مى‌كشد (سوم) كسى است كه چرك و خون از دهانش جارى است و (ديگرى) گوشت بدن خود را ميخورد پس سؤال كنند از براى صاحب تابوت كه چيست اين بدبخت را كه عذاب او ما را آزار ميكند گويند او مردى است كه در گردنش مال مردم بوده و چيزى نداشت كه اداى قرض او كند و آنكه امعاى خود را ميكشد پروا نميكرد از بول بهر جاى بدنش كه ميرسيد و آنكه چرك و خون از دهانش جارى است تتبع عيبهاى مردم ميكرد و نقل ميكرد و آنكه گوشت بدن خود را ميخورد غيبت مسلمانان ميكرد.

و على بن ابراهيم از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده كه رسول خدا صلى اللّه عليه و آله و سلم فرمود كه در شب معراج صدائى شنيدم كه مرا بفزع و خوف آورد از جبرئيل پرسيدم گفت اين صداى سنگى است كه هفتاد سالست كه از كنار جهنم انداخته‌اند و اين ساعت در ته جهنم قرار گرفت پس حضرت رسالت صلى اللّه عليه و آله و سلّم نخنديد تا از دنيا رفت پس فرمود كه جبرئيل بالا رفت و من با او رفتم تا داخل آسمان هفتم شدم و هر ملكى كه مرا ميديد سلام ميكرد و ميخنديد و مرحبا ميگفت تا آنكه ملاقات كردم ملكى را كه از او عظيم‌تر ملكى نديده بودم در نهايت خشم و غضب او نيز بر من سلام كرد و مرحبا گفت و نخنديد و بشاشت و شادى كه از ساير ملائكه ديدم از او نديدم گفتم اى جبرئيل كيست اين ملك كه من از او ترسيدم جبرئيل گفت سزاوار است كه از او بترسى و همه ما از او ميترسيم اين مالك خازن جهنم است و هرگز نخنديده است و از روزى كه خدا او را والى جهنم گردانيده است پيوسته خشم او بر دشمنان خدا و اهل معصيت در تزايد است و خدا باو انتقام خواهد كشيد از آنها و اگر پيش از تو خنديده بود هرآينه بروى تو ميخنديد پس سلام كردم بر او و جواب سلام من گفت و بشارت داد مرا به بهشت پس گفتم بجبرئيل بسبب منزلتى كه در آسمانها دارى و همه اطاعت تو مى‌كنند