کلیات مفاتیح الجنان - قمی، شیخ عباس - الصفحة ٤١٠ - مقصد اول در فضيلت زيارت آن حضرت است

بسيار است كه زيارت آن حضرت غم را زايل مى‌كند و شدت جان كندن و هول قبر را برطرف مى‌كند و آنكه هر مالى كه در راه زيارت آن حضرت خرج شود حساب مى‌شود براى او هر درهمى به هزار درهم بلكه به ده هزار درهم و چون رو به قبر آن حضرت برود چهار هزار ملك استقبال او مى‌كنند و چون برمى‌گردد مشايعت او مى‌نمايند و آنكه پيغمبران و اوصياى ايشان و ائمه معصومين و ملائكه سلام الله عليهم أجمعين به زيارت آن حضرت مى‌آيند و دعا براى زوار آن حضرت مى‌كنند و ايشان را بشارتها مى‌دهند و حق تعالى نظر رحمت مى‌فرمايد بسوى زايرين امام حسين عليه السلام بيش از اهل عرفات و آنكه هر كسى در روز قيامت آرزو مى‌كند كه كاش زوار آن حضرت بود از بس كه مشاهده مى‌كند از كرامت و بزرگوارى ايشان در آن روز و روايات در اين باب بى حد است و ما در ضمن زيارات مخصوصه اشاره به پاره‌اى از فضيلت زيارت آن حضرت خواهيم نمود و در اينجا اكتفا مى‌كنيم به ذكر يك روايت (٤١٠ ابن قولويه و كلينى و سيد بن طاوس و ديگران روايت كرده‌اند به سندهاى معتبره از ثقه جليل القدر معاوية بن وهب بجلى كوفى كه گفت: يك وقتى به خدمت حضرت امام جعفر صادق عليه السلام رفتم ديدم آن حضرت را كه در مصلاى خويش مشغول نماز است نشستم تا نمازش تمام شد پس شنيدم كه مناجات مى‌كرد با پروردگار خود و مى‌گفت اى خداوندى كه مخصوص گردانيده‌اى ما را به كرامت و وعده داده‌اى ما را شفاعت و علوم رسالت را به ما داده‌اى و ما را وارث پيغمبران گردانيده‌اى و ختم كرده به ما امتهاى گذشته را و ما را مخصوص به وصيت پيغمبر گردانيده‌اى و علم گذشته و آينده را به ما عطا كرده‌اى و دلهاى مردم را بسوى ما مايل گردانيده‌اى

اِغْفِرْ لِي وَ لِإِخْوَانِي وَ زُوَّارِ قَبْرِ أَبِي اَلْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ صَلَوَاتُ اَللَّهِ عَلَيْهِمَا بيامرز مرا و برادران مرا و زيارت كنندگان قبر ابى عبد الله الحسين عليه السلام را آنان كه خرج كرده‌اند مالهاى خود را و بيرون آورده‌اند از شهرها بدنهاى خود را براى رغبت در نيكى ما و اميد ثوابهاى تو در صله ما و براى شاد گردانيدن پيغمبر تو و اجابت نمودن ايشان امر ما را و براى خشمى كه بر دشمنان داخل كرده‌اند و مراد ايشان خوشنودى تو است پس مكافات ده ايشان را از جانب ما به خوشنودى و حفظ كن ايشان را در شب و روز و خليفه ايشان باش در اهل و اولاد ايشان كه در وطن خود گذاشته‌اند به خلافت نيكو و رفيق ايشان باش و دفع كن از ايشان شر هر جبار معاندى را و هر ضعيف و شديد از خلقت را و شر شياطين جن و انس را و بده بر ايشان زياده از آنچه اميد دارند از تو در دور شدن از وطنهاى خود و در اختيار كردن ايشان ما را بر فرزندان و اهالى و خويشان خود خداوندا دشمنان ما عيب كردند بر ايشان بيرون آمدن ايشان را به زيارت ما پس اين مانع نشد ايشان را از عزم كردن و بيرون آمدن بسوى ما از روى مخالفت ايشان

فَارْحَمْ