کلیات مفاتیح الجنان - قمی، شیخ عباس - الصفحة ٣٠٦ - هشتم در وقت رفتن به حرم مطهر زبان را به ذكر تكبير و تحميد
بگذارد تا آب صاف شود آن وقت بنوشد
ششم آنكه اخلاق خود را نيكو كند
و حلم را زينت خود كند و بيايد در آداب زيارت حضرت امام حسين عليه السلام آنچه مناسب اينجا است
هفتم آنكه توشه از براى
سفر خود بردارد
و از شرف آدمى است كه توشه خود را نيكو گرداند بخصوص در سفر مكه بلى در سفر زيارت امام حسين عليه السلام توشه را از چيزهاى لذيذ قرار دادن مانند بريانى و حلواها و غيره محبوب نيست چنانكه بيايد اين مطلب در باب زيارت آن حضرت و ابن اعسم گفته مِنْ شَرَفِ اَلْإِنْسَانِ فِي اَلْأَسْفَارِ تَطْيِيبُهُ اَلزَّادَ مَعَ اَلْإِكْثَارِ وَ لْيُحْسِنِ اَلْإِنْسَانُ فِي حَالِ اَلسَّفَرِ
أَخْلاَقَهُ زِيَادَةً عَلَى اَلْحَضَرِ وَ لْيَدْعُ عِنْدَ اَلْوَضْعِ لِلْخِوَانِ مَنْ كَانَ حَاضِراً مِنَ اَلْإِخْوَانِ
وَ لْيُكْثِرِ اَلْمَزْحَ مَعَ اَلصَّحْبِ إِذَا لَمْ يُسْخِطِ اَللَّهَ وَ لَمْ يَجْلِبْ أَذَى مَنْ جَاءَ بَلْدَةً فَذَا ضَيْفٌ عَلَى
إِخْوَانِهِ فِيهَا إِلَى أَنْ يَرْحَلاَ يُبَرُّ لَيْلَتَيْنِ ثُمَّ لْيَأْكُلِ مِنْ أَكْلِ أَهْلِ اَلْبَيْتِ فِي اَلْمُسْتَقْبِلِ
هشتم آنچه خيلى مهم است در سفر مراعات آن محافظت بر نمازهاى فريضه است
كه بجا آورده شود با شرايط و حدود در اوايل اوقات چه آنكه بسيار مشاهده شده از حجاج و زوار كه در طريق مسافرت ضايع كردند نمازهاى فريضه خود را بجهت آنكه در وقت بجا نياوردند يا بجا آوردند سواره و در محمل يا با تيمم يا با نجاست بدن يا جامه و امثال اينها كه تمام از بى مبالاتى و استخفافشان به شأن نماز بوده و حال آنكه (در روايت است از حضرت صادق عليه السلام كه فرمود: نماز فريضه بهتر است از بيست حج و يك حج بهتر است از خانهاى كه پر از طلا باشد و آن طلاها را تصدق دهند تا تمام شود) و ترك مكن بعد از نمازهاى مقصوره گفتن سى مرتبه
سُبْحٰانَ اَللّٰهِ وَ اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ وَ لاٰ إِلٰهَ إِلاَّ اَللّٰهُ وَ اَللَّهُ أَكْبَرُ را كه تاكيد در آن وارد شده است
فصل اول در آداب زيارت است
و آن بسيار است و در اينجا به چند چيز اكتفا مىشود
اول غسل
پيش از بيرون رفتن براى سفر زيارت
دوم ترك كلام بيهوده و لغو
و مخاصمه و مجادله در راه
سوم غسل براى زيارت هر امامى
و آنكه بخواند دعاى وارده آن را و بيايد آن در اول زيارت وارث [١٢٢]ص ٤٢٧
چهارم طهارت از حدث
كبرى و صغرى
پنجم پوشيدن جامههاى پاك و پاكيزه
و نو و نيكو است سفيد بودن رنگ آن
ششم در وقت
رفتن به روضه مقدسه گامها را كوتاه برداشتن
و به آرامى و وقار سير نمودن و خاضع و خاشع بودن و سر به زير انداختن و به بالا و اطراف خود التفات ننمودن
هفتم خوشبو نمودن خود را
در غير زيارت امام حسين عليه السلام
هشتم در وقت رفتن به حرم مطهر زبان را به ذكر تكبير و تحميد