کلیات مفاتیح الجنان - قمی، شیخ عباس - الصفحة ٥٥٥ - مقام سوم در صلوات بر حجج طاهره عليهم السلام است

تُشِيرُ پس نماز زيارت كن و چون خواهى وداع كنى و برگردى بگو

اَلسَّلاَمُ عَلَيْكُمْ يَا أَهْلَ بَيْتِ اَلنُّبُوَّةِ وَ مَعْدِنَ اَلرِّسَالَةِ سَلاَمَ مُوَدِّعٍ لاَ سَئِمٍ وَ لاَ قَالٍ وَ رَحْمَةُ اَللَّهِ وَ بَرَكَاتُهُ إلخ: و شيخ مفيد نيز اين دعا را نقل كرده و لكن بعد از بالجميل تشير فرموده پس بگو

يَا وَلِيَّ اَللَّهِ إِنَّ بَيْنِي وَ بَيْنَ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ ذُنُوباً لاَ يَأْتِي عَلَيْهَا إِلاَّ رِضَاكَ فَبِحَقِّ مَنِ اِئْتَمَنَكَ عَلَى سِرِّهِ وَ اِسْتَرْعَاكَ أَمْرَ خَلْقِهِ وَ قَرَنَ طَاعَتَكَ بِطَاعَتِهِ وَ مُوَالاَتَكَ بِمُوَالاَتِهِ تَوَلَّ صَلاَحَ حَالِى مَعَ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ اِجْعَلْ حَظِّي مِنْ زِيَارَتِكَ تَخْلِيطِي بِخَالِصِي زُوَّارِكَ اَلَّذِينَ تَسْأَلُ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ فِي عِتْقِ رِقَابِهِمْ وَ تَرْغَبُ إِلَيْهِ فِي حُسْنِ ثَوَابِهِمْ وَ هَا أَنَا اَلْيَوْمَ بِقَبْرِكَ لاَئِذٌ وَ بِحُسْنِ دِفَاعِكَ عَنِّي عَائِذٌ فَتَلاَفَنِي يَا مَوْلاَيَ وَ أَدْرِكْنِي وَ اِسْأَلِ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ فِي أَمْرِي فَإِنَّ لَكَ عِنْدَ اَللَّهِ مَقَاماً كَرِيماً وَ جَاهاً عَظِيماً صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْكَ وَ سَلَّمَ تَسْلِيماً مؤلف گويد كه بهتر آن است كه زائر چون خواهد دعا كند در مشاهد مشرفه بلكه هر دعا كننده در هر كجا كه باشد براى هر مطلب و حاجتى آنكه مقدم دارد بر دعاى خود دعا بر سلامتى وجود مقدس حجت عصر حضرت صاحب الامر عليهم السلام را و اين مطلب بسيار مهم و داراى فوايد مهمه است كه شرحش مناسب اينجا نيست و شيخ مرحوم در باب دهم كتاب نجم ثاقب اين مطلب را مشروحا ذكر نموده و بعضى از ادعيه مخصوصه به اين مقام را ذكر فرموده هر كه خواهد به آنجا رجوع كند و مختصرترين آنها دعايى است كه در اعمال شب بيست و سوم ماه رمضان در ضمن دعاهاى شبهاى دهه آخر ذكر شد ص ٢٢٩ و ما در ذكر آداب زائر امام حسين عليه السلام دعايى نقل كرديم ص ٤١١ كه در همه مشاهد مشرفه خوانده مى‌شود

مقام سوم در صلوات بر حجج طاهره عليهم السلام است

: شيخ طوسى در مصباح در اعمال روز جمعه فرموده خبر داد ما را جماعتى از اصحاب ما از ابو المفضل شيبانى كه گفت حديث كرده ما را از لفظ خود ابو محمد عبد الله بن محمد عابد به داليه گفت: سؤال كردم از مولاى خود امام حسن عسكرى عليه السلام در منزل آن حضرت به سر من راى سنه دويست و پنجاه و پنج كه املا فرمايد بر من يعنى كلمه كلمه بفرمايد كيفيت صلوات فرستادن بر پيغمبر و اوصياى آن حضرت صلوات الله عليهم را و حاضر كرده بودم با خودم كاغذ بزرگى پس املا كرد بر من از لفظ خود بدون اينكه از كتابى ببيند فرمود