روز است و در ماه رمضان در هر سه يك ختم سنت است و اگر روزى يك ختم تواند بكند خوب است علامه مجلسى رحمة الله عليه فرموده كه در حديث است كه بعضى از ائمه عليهم السلام در اين ماه چهل ختم قرآن و زياده مى‌كردند و اگر هر ختم قرآنى را ثوابش را به روح مقدس يكى از چهارده معصوم هديه كند ثوابش مضاعف گردد و از روايتى ظاهر ميشود كه اجر چنين كسى آن است كه با ايشان باشد در روز قيامت و در اين ماه دعا و صلوات و استغفار بسيار بايد نمود و لاٰ إِلٰهَ إِلاَّ اَللّٰهُ بسيار بايد گفت (و روايت شده كه: جناب امام زين العابدين عليه السلام چون ماه رمضان داخل مى‌شد تكلم نمى‌كرد مگر به دعاء و تسبيح و استغفار و تكبير و بايد اهتمام بسيار نمود به عبادت و نافله‌هاى شب و روز)

قسم دوم اعمالى است
كه در شبهاى ماه رمضان بايد بجا آورد

و آن چند امر است

اول افطار است

و مستحب است كه بعد از نماز شام افطار كند مگر آنكه ضعف بر او غلبه كرده باشد يا جمعى منتظر او باشند

دوم آنكه افطار كند
با چيز پاكيزه از حرام

و شبهات و بهتر آن است كه به خرماى حلال افطار كند تا ثواب نمازش چهار صد برابر گردد و به خرما و آب و به رطب و به لبن و به حلوا و به نبات و به آب گرم به هر كدام كه افطار كند نيز خوب است

سوم آنكه
در وقت افطار [بخواند اَللَّهُمَّ لَكَ صُمْتُ]

دعاهاى وارده آن را بخواند از جمله آنكه بگويد:

اَللَّهُمَّ لَكَ صُمْتُ وَ عَلَى رِزْقِكَ أَفْطَرْتُ وَ عَلَيْكَ تَوَكَّلْتُ تا خدا عطا كند به او ثواب هر كسى را كه در اين روز روزه داشته و اگر دعاى

اَللَّهُمَّ رَبَّ اَلنُّورِ اَلْعَظِيمِ [٤٠]را كه سيد و كفعمى روايت كرده‌اند بخواند فضيلت بسيار يابد و روايت شده كه: حضرت امير المؤمنين عليه السلام هر گاه مى‌خواست افطار كند مى‌گفت

بِسْمِ اَللَّهِ اَللَّهُمَّ لَكَ صُمْنَا وَ عَلَى رِزْقِكَ أَفْطَرْنَا فَتَقَبَّلْ [فَتَقَبَّلْهُ] مِنَّا إِنَّكَ أَنْتَ اَلسَّمِيعُ اَلْعَلِيمُ

چهارم: در لقمه اول بگويد
[ بِسْمِ اَللّٰهِ اَلرَّحْمٰنِ اَلرَّحِيمِ يَا وَاسِعَ اَلْمَغْفِرَةِ اِغْفِرْ لِي]

بِسْمِ اَللّٰهِ اَلرَّحْمٰنِ اَلرَّحِيمِ يَا وَاسِعَ اَلْمَغْفِرَةِ اِغْفِرْ لِي تا خدا او را بيامرزد (و در خبر است كه: در آخر هر روز از روزهاى ماه رمضان خدا هزار هزار كس را از آتش جهنم آزاد مى‌كند پس از حق تعالى بخواه كه تو را يكى از آنها قرار دهد)

پنجم در وقت افطار سوره قدر بخواند

ششم در وقت افطار تصدق كند

و افطار دهد روزه داران را اگر چه به چند دانه خرما يا شربتى آب باشد (و از حضرت رسول صلى الله عليه و آله مروى است كه: كسى كه افطار دهد روزه دارى را از براى او خواهد بود مثل اجر آن روزه دار بدون آنكه از اجر او چيزى كم شود و هم از براى او خواهد بود مثل آن عمل نيكويى كه بجا آورد آن افطار كننده به قوه آن طعام) (و آيت الله علامه حلى در رساله سعديه از حضرت صادق عليه السلام نقل كرده كه فرمود: هر مؤمنى كه اطعام كند مؤمنى را لقمه‌اى در ماه رمضان بنويسد حق تعالى براى او اجر كسى كه سى بنده مؤمن آزاد كرده باشد و از براى او باشد نزد حق تعالى