کلیات مفاتیح الجنان - قمی، شیخ عباس - الصفحة ١٤٣ - چهارم چهار ركعت نماز بخواند
شود
روز سيزدهم اول أيام البيض است
و ثواب بسيارى براى روزه اين روز و دو روز بعد وارد شده و اگر كسى خواهد عمل ام داود بجا آورد بايد اين روز را روزه بگيرد [٢٥]و در اين روز بنا بر مشهور بعد از سى سال از عام الفيل ولادت با سعادت حضرت امير المؤمنين عليه السلام در ميان كعبه معظمه واقع شده است
شب نيمه ماه رجب
شب شريفى است و در آن چند عمل است
اول غسل
دوم احياء آن
به عبادت
چنانكه علامۀ مجلسى فرموده
سوم زيارت امام حسين عليه السلام
[٢٤]
چهارم شش ركعت نماز كه در شب سيزدهم ذكر شد
پنجم سى ركعت نماز
در هر ركعت حمد و ده مرتبه توحيد و اين نماز را سيد از حضرت رسول صلى الله عليه و آله نقل كرده با فضيلت بسيار
ششم دوازده ركعت نماز
هر دو ركعت به يك سلام و در هر ركعت هر يك از سوره حمد و توحيد و فلق و ناس و آية الكرسي و قدر را چهار مرتبه بخواند و بعد از سلام چهار مرتبه بگويد:
اَللَّهُ اَللَّهُ رَبِّي لاَ أُشْرِكُ بِهِ شَيْئاً وَ لاَ أَتَّخِذُ مِنْ دُونِهِ وَلِيّاً و هر چه مىخواهد بخواند و اين نماز را بدين طريق سيد از حضرت صادق عليه السلام روايت كرده و لكن (١٤٣ شيخ در مصباح فرموده روايت كرده داود بن سرحان از حضرت صادق عليه السلام كه فرمود: بجا مىآورى در شب نيمه رجب دوازده ركعت نماز مىخوانى در هر ركعت حمد و سوره و چون فارغ شدى از نماز مىخوانى بعد از آن حمد و معوذتين و سوره اخلاص و آية الكرسي را چهار مرتبه و مىگويى بعد از آن
سُبْحٰانَ اَللّٰهِ وَ اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ وَ لاٰ إِلٰهَ إِلاَّ اَللّٰهُ وَ اَللَّهُ أَكْبَرُ چهار مرتبه پس مىگويى
اَللَّهُ اَللَّهُ رَبِّي لاَ أُشْرِكُ بِهِ شَيْئاً وَ مَا شَاءَ اَللَّهُ لاَ قُوَّةَ إِلاَّ بِاللَّهِ اَلْعَلِيِّ اَلْعَظِيمِ ) و بجا مىآورى در شب بيست و هفتم نيز مثل اين را
روز نيمه رجب
روز مباركى است و در آن چند عمل است
اول غسل
دوم زيارت حضرت امام حسين عليه السلام
(١٤٣ از ابن ابى نصر منقول است كه گفت: سؤال كردم از حضرت امام رضا عليه السلام كه در چه ماه زيارت كنيم امام حسين عليه السلام را فرمود در نيمه رجب و نيمه شعبان [٢٦])
سوم نماز
سلمان
به نحوى كه در روز اول گذشت [٢٧]
چهارم چهار ركعت نماز بخواند
و بعد از سلام دست خود را پهن كند و بگويد:
اَللَّهُمَّ يَا مُذِلَّ كُلِّ جَبَّارٍ وَ يَا مُعِزَّ اَلْمُؤْمِنِينَ أَنْتَ كَهْفِي حِينَ تُعْيِينِي اَلْمَذَاهِبُ وَ أَنْتَ بَارِئُ خَلْقِي رَحْمَةً بِي وَ قَدْ كُنْتَ عَنْ خَلْقِي غَنِيّاً وَ لَوْ لاَ رَحْمَتُكَ لَكُنْتُ مِنَ اَلْهَالِكِينَ وَ أَنْتَ مُؤَيِّدِي بِالنَّصْرِ عَلَى أَعْدَائِي وَ لَوْ لاَ نَصْرُكَ إِيَّايَ لَكُنْتُ مِنَ اَلْمَفْضُوحِينَ يَا مُرْسِلَ اَلرَّحْمَةِ مِنْ مَعَادِنِهَا وَ مُنْشِئَ اَلْبَرَكَةِ مِنْ مَوَاضِعِهَا يَا مَنْ خَصَّ نَفْسَهُ بِالشُّمُوخِ وَ اَلرِّفْعَةِ فَأَوْلِيَاؤُهُ بِعِزِّهِ يَتَعَزَّزُونَ وَ يَا مَنْ وَضَعَتْ لَهُ اَلْمُلُوكُ نِيرَ اَلْمَذَلَّةِ عَلَى أَعْنَاقِهِمْ