لاٰ إِلٰهَ إِلاَّ اَللّٰهُ وَ اَللَّهُ أَكْبَرُ وَ سُبْحٰانَ اَللّٰهِ وَ اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ اَلَّذِي لَمْ يَتَّخِذْ وَلَداً وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ شَرِيكٌ فِي اَلْمُلْكِ وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ وَلِيٌّ مِنَ اَلذُّلِّ وَ كَبِّرْهُ تَكْبِيراً پس بگويد

يَا سَابِغَ اَلنِّعَمِ يَا دَافِعَ اَلنِّقَمِ يَا بَارِئَ اَلنَّسَمِ يَا عَلِيَّ اَلْهِمَمِ يَا مُغْشِيَ اَلظُّلَمِ يَا ذَا اَلْجُودِ وَ اَلْكَرَمِ يَا كَاشِفَ اَلضُّرِّ وَ اَلْأَلَمِ يَا مُونِسَ اَلْمُسْتَوْحِشِينَ فِي اَلظُّلَمِ يَا عَالِماً لاَ يُعَلَّمُ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ اِفْعَلْ بِي مَا أَنْتَ أَهْلُهُ يَا مَنِ اِسْمُهُ دَوَاءٌ وَ ذِكْرُهُ شِفَاءٌ وَ طَاعَتُهُ غَنَاءٌ [غِنًى] اِرْحَمْ مَنْ رَأْسُ مَالِهِ اَلرَّجَاءُ وَ سِلاَحُهُ اَلْبُكَاءُ سُبْحَانَكَ لاٰ إِلٰهَ إِلاّٰ أَنْتَ يَا حَنَّانُ يَا مَنَّانُ يَا بَدِيعَ اَلسَّمٰاوٰاتِ وَ اَلْأَرْضِ يَا ذَا اَلْجَلاٰلِ وَ اَلْإِكْرٰامِ

بيست و دوم نماز ظهر روز جمعه را به جمعه و
منافقين و عصر را به جمعه و توحيد بخواند

(شيخ صدوق روايت كرده از حضرت صادق عليه السلام كه فرمود: از چيزهايى كه واجب و لازم است بر هر مؤمنى كه شيعۀ ما باشد آنكه بخواند در شب جمعه نماز را به سورۀ جمعه و سبح اسم ربك الأعلى و در نماز ظهر آن سورۀ جمعه و منافقين پس هر گاه اين كار كرد گويا عمل نموده به عمل رسول الله صلى الله عليه و آله و ثواب و جزاى او بر خدا بهشت خواهد بود) (و شيخ كلينى بسند حسن كالصحيح از حلبى روايت كرده كه گفت: سؤال كردم از حضرت صادق عليه السلام كه هر گاه در روز جمعه تنها نماز گزارم يعنى نماز جمعه نخوانم و چهار ركعت نماز ظهر را بخوانم آيا بلند قرائت كنم فرمود بلى و فرمود بخوان به سورۀ جمعه [٠٦٢٠٠٠]و منافقين [٠٦٣٠٠٠]در روز جمعه)

بيست و سوم شيخ طوسى رحمة الله عليه
در مصباح در ذكر تعقيب بعد از ظهر از روز جمعه

(روايت كرده از حضرت صادق عليه السلام كه: هر كه بخواند روز جمعه بعد از سلام هفت مرتبه حمد و هفت مرتبه قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ اَلنّٰاسِ و هفت مرتبه قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ اَلْفَلَقِ و هفت مرتبه قُلْ هُوَ اَللّٰهُ أَحَدٌ و هفت مرتبه قُلْ يٰا أَيُّهَا اَلْكٰافِرُونَ و بخواند آخر سورۀ براءة لَقَدْ جٰاءَكُمْ رَسُولٌ مِنْ أَنْفُسِكُمْ و آخر حشر كه لَوْ أَنْزَلْنٰا هٰذَا اَلْقُرْآنَ باشد تا آخر سوره