کلیات مفاتیح الجنان - قمی، شیخ عباس - الصفحة ٣٠٩ - بيست و سوم وداع كردن امام عليه السلام را

از پيش خود دعايى اختراع كردم فرمود واگذار مرا از اختراع خود هر گاه ترا حاجتى روى دهد پناه بر به حضرت رسول صلى الله عليه و آله و دو ركعت نماز كن و هديه كن آن را بسوى آن حضرت) إلخ

هفدهم
بجا آوردن نماز زيارت

و اقل آن دو ركعت است شيخ شهيد فرموده كه اگر زيارت براى پيغمبر است نماز را در روضه مطهره بجا آورد و اگر در حرم يكى از ائمه است در بالاى سر بجا آورد و اگر بجا آورد آن دو ركعت را در مسجد مكان يعنى مسجد حرم جايز است و علامه مجلسى رحمة الله عليه فرموده كه نماز زيارت و غير آن را به گمان فقير در پشت سر و بالاى سر كردن بهتر است و علامه بحر العلوم نيز در دره فرموده وَ مِنْ حَدِيثِ كَرْبَلاَ وَ اَلْكَعْبَةِ لِكَرْبَلاَ بَانَ عُلُوُّ اَلرُّتْبَةِ وَ غَيْرُهَا مِنْ سَائِرِ اَلْمَشَاهِدِ
أَمْثَالُهَا بِالنَّقْلِ ذِي اَلشَّوَاهِدِ وَ رَاعِ فِيهِنَّ اِقْتِرَابَ اَلرَّمْسِ وَ آثِرِ اَلصَّلاَةَ عِنْدَ اَلرَّأْسِ
وَ صَلِّ خَلْفَ اَلْقَبْرِ فَالصَّحِيحُ كَغَيْرِهِ فِي نَدْبِهَا صَرِيحٌ وَ اَلْفَرْقُ بَيْنَ هَذِهِ اَلْقُبُورِ
وَ غَيْرِهَا كَالنُّورِ فَوْقَ اَلطُّورِ فَالسَّعْيُ لِلصَّلاَةِ عِنْدَهَا نُدِبَ وَ قُرْبُهَا بَلِ اَللُّصُوقُ قَدْ طُلِبَ

هيجدهم خواندن سوره يس در ركعت اول و سوره اَلرَّحْمٰنُ در ركعت دوم

اگر براى آن زيارتى كه نماز آن مى‌خواند كيفيت مخصوصى ذكر نفرموده باشند و آنكه دعا كند بعد از نماز به آنچه وارد شده يا به آنچه در خاطر او مى‌رسد براى دين و دنياى خود و تعميم دهد در دعا زيرا كه آن به اجابت نزديكتر است

نوزدهم [مقدم داشتن نماز جماعت بر زيارت]

شيخ شهيد رحمة الله عليه فرموده كه كسى كه داخل حرم مطهر شود و ببيند كه نماز جماعت منعقد شده است ابتدا به نماز كند پيش از آنكه زيارت كند و همچنين ترك كند زيارت را و داخل نماز شود اگر وقت نماز شده و اگر نه ابتدا كردن به زيارت اولى است چه آن غايت مقصد او است و اگر در بين زيارت نماز بپا شد مستحب است از براى زائران كه زيارت را قطع كنند و روى آورند به نماز و كراهت دارد ترك آن و بر ناظر حرم است كه مردم را امر كند به نماز

بيستم شيخ شهيد رحمة الله عليه از جمله آداب زيارت شمرده
تلاوت كردن قرآن نزد ضرايح مطهره

و هديه كردن آن را به روح مقدس مزور و نفع آن به زيارت كننده عايد مى‌شود و متضمن تعظيم مزور است

بيست و يكم ترك نمودن سخنان ناشايسته و كلمات
لغو

و بيهوده و اشتغال به صحبتهاى دنيويه كه هميشه در هر جا مذموم و قبيح و مانع رزق و جالب قساوت قلب است خصوص در اين بقاع مطهره و قباب ساميه كه خداى تعالى خبر مى‌دهد از بزرگى و جلالت آنها در سوره نور فِي بُيُوتٍ أَذِنَ اَللّٰهُ أَنْ تُرْفَعَ الآية

بيست و دوم بلند نكردن صداى خود
در وقت زيارت

چنانچه در هدية الزائرين ذكر كردم

بيست و سوم وداع كردن امام عليه السلام را