کلیات مفاتیح الجنان - قمی، شیخ عباس - الصفحة ١٤٠ - ششم آنكه بخواند سى ركعت نماز
و نيز از حضرت رسول صلى الله عليه و آله منقول است كه: چون هلال رجب را مىديد مىگفت
اَللَّهُمَّ بَارِكْ لَنَا فِي رَجَبٍ وَ شَعْبَانَ وَ بَلِّغْنَا شَهْرَ رَمَضَانَ وَ أَعِنَّا عَلَى اَلصِّيَامِ وَ اَلْقِيَامِ وَ حِفْظِ اَللِّسَانِ وَ غَضِّ اَلْبَصَرِ وَ لاَ تَجْعَلْ حَظَّنَا مِنْهُ اَلْجُوعَ وَ اَلْعَطَشَ
دوم غسل كند
چنانكه بعضى از علما فرمودهاند (١٤٠ از حضرت رسول صلى الله عليه و آله مروى است كه: هر كه درك كند ماه رجب را و غسل كند در اول و وسط و آخر آن بيرون آيد از گناهان خود مانند روزى كه از مادر متولد شده )
سوم زيارت كند حضرت امام حسين عليه السلام را
[١٩]
چهارم بعد از نماز مغرب بيست ركعت نماز كند
به حمد و توحيد و بعد از هر دو ركعت سلام دهد تا محفوظ بماند خود و اهل و مال و اولادش و از عذاب قبر در پناه باشد و از صراط بىحساب مانند برق بگذرد
پنجم بعد از نماز عشاء دو ركعت نماز كند بخواند
در ركعت اول حمد و أ لم نشرح يك مرتبه و توحيد سه مرتبه و در ركعت دوم حمد و أ لم نشرح و توحيد و معوذتين را و چون سلام نماز داد سى مرتبه لاٰ إِلٰهَ إِلاَّ اَللّٰهُ بگويد و سى مرتبه صلوات بفرستد تا حق تعالى گناهان او را بيامرزد مانند روزى كه از مادر متولد شده
ششم آنكه بخواند سى ركعت نماز
در هر ركعت حمد و قُلْ يٰا أَيُّهَا اَلْكٰافِرُونَ يك مرتبه و توحيد سه مرتبه
هفتم بجا آورد آنچه را كه شيخ در مصباح
متهجد ذكر نموده
[فرموده] . ذكر عمل شب اول رجب [٢٢](١٤٠ روايت كرده است ابو البخترى وهب بن وهب از حضرت امام جعفر صادق از پدرش از جدش از حضرت امير المؤمنين عليه السلام كه: آن حضرت را خوش مىآمد كه فارغ سازد خود را چهار شب در تمام سال يعنى احيا بدارد آن شبها را به عبادت و آن چهار شب اول رجب و شب نيمه شعبان و شب عيد فطر و شب عيد قربان بود) و روايت شده است از ابو جعفر ثاني حضرت امام محمد جواد عليه السلام كه فرمود: مستحب است كه هر آدمى بخواند اين دعا را در شب اول رجب [بعد از عشاء آخره]
اَللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِأَنَّكَ مَلِكٌ وَ أَنَّكَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ مُقْتَدِرٌ وَ أَنَّكَ مَا تَشَاءُ مِنْ أَمْرٍ يَكُونُ اَللَّهُمَّ إِنِّي أَتَوَجَّهُ إِلَيْكَ بِنَبِيِّكَ مُحَمَّدٍ نَبِيِّ اَلرَّحْمَةِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ يَا مُحَمَّدُ يَا رَسُولَ اَللَّهِ إِنِّي أَتَوَجَّهُ بِكَ إِلَى اَللَّهِ رَبِّكَ وَ رَبِّي لِيُنْجِحَ [لِي] بِكَ طَلِبَتِي اَللَّهُمَّ بِنَبِيِّكَ مُحَمَّدٍ وَ اَلْأَئِمَّةِ مِنْ أَهْلِ بَيْتِهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ عَلَيْهِمْ أَنْجِحْ طَلِبَتِي پس سؤال كن حاجتت را و روايت كرده است على بن حديد كه: حضرت موسى بن جعفر عليهما السلام بعد از فراغ از نماز شب در حال سجده مىگفت
لَكَ اَلْمَحْمَدَةُ إِنْ أَطَعْتُكَ وَ لَكَ اَلْحُجَّةُ إِنْ عَصَيْتُكَ لاَ صُنْعَ لِي وَ لاَ لِغَيْرِي فِي إِحْسَانٍ إِلاَّ بِكَ