کلیات مفاتیح الجنان - قمی، شیخ عباس - الصفحة ٤١١ - مقصد اول در فضيلت زيارت آن حضرت است
تِلْكَ اَلْوُجُوهَ اَلَّتِي غَيَّرَتْهَا اَلشَّمْسُ وَ اِرْحَمْ تِلْكَ اَلْخُدُودَ اَلَّتِي تُقَلَّبُ عَلَى قَبْرِ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ پس رحم كن آن روها را كه آفتاب متغير گردانيده است و رحم كن گونههاى روى ايشان را كه مىگردانند و مىمالند بر قبر امام حسين عليه السلام و رحم كن آن ديدهها را كه گريهشان جارى شد از ترحم بر ما و رحم كن آن دلها را كه جزع كردهاند و سوختهاند از براى مصيبت ما و رحم كن آن فغانها را كه در مصيبت ما بلند كردهاند خداوندا آن جانها و آن بدنها را بتو مىسپارم تا سيراب گردانى ايشان را از حوض كوثر در روز تشنگى و پيوسته آن حضرت به اين نحو دعا مىكرد در سجده پس چون فارغ شد گفتم آن دعا كه من از شما شنيدم اگر در حق كسى مىكرديد كه خدا را نمىشناخت گمان داشتم كه آتش جهنم به او نرسد هرگز و الله كه آرزو كردم كه زيارت آن حضرت كرده بودم و حج نكرده بودم حضرت فرمود كه چه بسيار نزديكى تو به آن حضرت چه مانع است ترا از زيارت اى معاويه ترك زيارت مكن گفتم فداى تو شوم نمىدانستم كه اين قدر فضيلت دارد فرمود كه اى معاويه آنها كه براى زيارت كنندگان آن حضرت دعا مىكنند در آسمان زياده از آنهايند كه دعا مىكنند براى ايشان در زمين ترك مكن زيارت آن حضرت را از براى خوف از احدى كه هر كه از براى خوف ترك زيارت كند آنقدر حسرت برد كه آرزو كند كه كاش آنقدر مىماندم نزد قبر آن حضرت كه در آنجا مدفون مىشدم آيا دوست نمىدارى كه خدا ببيند ترا در ميان آنها كه دعا مىكنند براى ايشان رسول خدا و على و فاطمه و ائمه معصومين عليهم السلام آيا نمىخواهى از آنها باشى كه ملائكه در قيامت با ايشان مصافحه مىكنند آيا نمىخواهى از آنها باشى كه در قيامت بيايند و هيچ گناه بر ايشان نباشد آيا نمىخواهى از آنها باشى كه در قيامت حضرت رسول صلى الله عليه و آله با ايشان مصافحه مىكند )
مقصد دوم در آدابى كه زاير حضرت سيد الشهداء عليه السلام
بايد مراعات آنها را نمايد
در طريق زيارت و در آن حرم مطهر و آن چند چيز است
اول سه روز روزه
دارد پيش از آنكه از خانه بيرون رود
و در روز سوم غسل كند چنانكه حضرت صادق عليه السلام به صفوان دستور العمل دادند و بيايد در ذكر زيارت هفتم و شيخ محمد بن المشهدى در مقدمات زيارت عيدين ذكر فرموده كه چون اراده كنى زيارت آن حضرت را پس سه روز روزه بدار و روز سوم غسل كن و اهل و عيال خود را بسوى خود جمع كن: و بگو
اَللَّهُمَّ إِنِّي أَسْتَوْدِعُكَ اَلْيَوْمَ نَفْسِي وَ أَهْلِي وَ مَالِي وَ وُلْدِي وَ كُلَّ مَنْ كَانَ مِنِّي بِسَبِيلٍ اَلشَّاهِدَ مِنْهُمْ وَ اَلْغَائِبَ اَللَّهُمَّ اِحْفَظْنَا [بِحِفْظِكَ] بِحِفْظِ اَلْإِيمَانِ وَ اِحْفَظْ عَلَيْنَا اَللَّهُمَّ اِجْعَلْنَا فِي حِرْزِكَ وَ لاَ تَسْلُبْنَا