ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٩٢ - مقصود

آنان بنعمت‌هاى پروردگار متوجه شده ايمان آورند و از بت‌ها دست بردارند. سپس خداوند ايشان را تهديد نموده ميفرمايد:

(أَ فَبِالْباطِلِ يُؤْمِنُونَ‌): آيا به باطل و بت‌پرستى ميگروند.

(وَ بِنِعْمَةِ اللَّهِ يَكْفُرُونَ‌): و بنعمت پروردگار كه بايشان ارزانى داشته است كفران مينمايند.

(وَ مَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرى‌ عَلَى اللَّهِ كَذِباً): و كيست ستم كارتر از كسى كه بر خدا دروغ بسته و چيزى را كه نگفته باو نسبت ميدهد، كه خداوند عبادت و اطاعت بت‌ها را دستور داده است.

(أَوْ كَذَّبَ بِالْحَقِّ لَمَّا جاءَهُ‌): يا دروغ پنداشت حق را و تكذيب كرد هنگامى كه آمد و آن قرآن و يا رسالت محمد بن عبد اللَّه ٦ ميباشد.

(أَ لَيْسَ فِي جَهَنَّمَ مَثْوىً لِلْكافِرِينَ‌): آيا نباشد براى اين چنين كفارى كه حق را تكذيب ميكنند جايگاهى در جهنم، و اين استفهام تقريرى و مبالغه در وعيد و آينده خطرناك آنان است.

(وَ الَّذِينَ جاهَدُوا فِينا): و آنان كه بكوشند در راه ما و بخاطر رضايت و اطاعت ما با كفار جهاد كرده و همچنين با هواهاى نفسانى خويشتن مبارزه مينمايند.

و گفته شده مقصود آنست كه بمنظور عبادت و رسيدن بثواب و دورى از گناه و كيفر آن كوشش نموده و تعب مى‌بينند.

(لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنا): البته هدايت كنيم ايشان را براه‌هاى ما تا بثواب و پاداش عمل برسند، چنان كه از «ابن عباس» منقول است. ولى گفته شده مقصود توفيق در ازدياد طاعتها بوده تا ثواب و پاداش آنان بسيار گردد. و باز گفته شده كه مراد آنست، افرادى كه در انجام سنن و مستحبات كوشش ميكنند آنان را براه بهشت هدايت مينمائيم. و بعضى گفته‌اند كه يعنى افرادى كه عمل نيك انجام ميدهند آنان را بآنچه نميدانند هدايت ميكنيم.

(وَ إِنَّ اللَّهَ لَمَعَ الْمُحْسِنِينَ‌): و البته خداوند با نيكوكاران است يعنى ايشان را در امور دنيوى كمك و يارى نموده و در آخرت ثواب و پاداش داده و گناهانشان را مى‌بخشد.