(إِنْ تُسْمِعُ إِلَّا مَنْ يُؤْمِنُ بِآياتِنا): نتوانى بشنوانى كلام خود را مگر بآنان كه ايمان بآيات ما آورده و ميخواهند كه از رهنمايى‌هاى ما بهرمند شده تصديق نمايند.

(فَهُمْ مُسْلِمُونَ‌): پس ايشان تسليم شونده و مطيع پروردگار ميباشند.

(اللَّهُ الَّذِي خَلَقَكُمْ مِنْ ضَعْفٍ‌): خداوند است كه شما را خلق نموده از سستى و مقصود از نطفه‌ها است و ممكن است مقصود زمان كودكى باشد كه قادر هيچگونه فعاليت‌ها نمى‌باشند.

(ثُمَّ جَعَلَ مِنْ بَعْدِ ضَعْفٍ قُوَّةً): سپس قرار داده پس از سستى و ناتوانى قوت و توانايى و مقصود دوران جوانى و بهار توانايى است.

(ثُمَّ جَعَلَ مِنْ بَعْدِ قُوَّةٍ ضَعْفاً وَ شَيْبَةً): سپس قرار داده پس از توانايى سستى و پيرى كه حالت كهولت و دوران پيرى سر رسيده است.

(يَخْلُقُ ما يَشاءُ): خداوند ميآفريند آن را كه ميخواهد و بهر طور كه اراده كند- و اين خود كاشف از حكمت پروردگار جهان است-.

(وَ هُوَ الْعَلِيمُ الْقَدِيرُ): و او داناى مصالح بندگان بوده قادر است آنچه را كه طبق مصلحت انجام ميدهد.

سپس بروز قيامت اشاره نموده چنين فرمايد:

(وَ يَوْمَ تَقُومُ السَّاعَةُ يُقْسِمُ الْمُجْرِمُونَ‌): و روزى كه قيامت بپا شود سوگند ياد كنند گنهكاران.

(ما لَبِثُوا غَيْرَ ساعَةٍ): كه در قبرها تنها يك ساعت بيش بسر نبردند چنان كه اين تفسير از «كلبى و مقاتل» نقل شده، و بعضى گفته‌اند يعنى سوگند ياد كنند كه در دنيا جز يك ساعت بيش نبوديم، و «جبائى» گويد يعنى بعد از عذاب قبر بيش از يك ساعت توقف نكرديم كه قيامت شروع شده.

اشكال: چگونه در قيامت سوگند دروغ ياد كنند با آنكه در آن روز همه چيز آشكار و حقيقت امر روشن و ضرورى است.

در پاسخ اين اشكال سخنانى گفته شده است: