و از آن مجمره بخار خوشبو ساطع شود بى‌نار و ليكن بقدرت خداوند جبار و ابن بابويه در ثواب تهليلات دهه ذيحجه روايت كرده است كه هر كه هر روز ده مرتبه اين تهليلات را بخواند حقتعالى عطا كند او را بهر تهليلى درجه در بهشت از مرواريد و ياقوت كه ما بين هر دو درجه بقدر سيصد سال راه باشد برفتار سوار تندرو و در هر درجه شهرى و در آن شهر قصورى باشد از يك جوهر كه در آن فصلى نباشد و در هر شهرى از آن شهرها از خانه‌ها و قصرها و غرفه‌ها و حجره‌ها و فرشها و زنان و كرسيها و تختها و حوريان و متكاها و مسندها و خانه‌ها و خدمتكاران و انهار و اشجار و زيورها و حله‌ها آن قدر باشد كه مخلوقى وصف آنها نتواند كرد و چون از قبر بيرون آيد از هر موى او نورى ساطع باشد و مبادرت كنند او را هفتاد هزار ملك كه روند از پيش او و از جانب راست و از جانب چپ او تا منتهى شود بدر بهشت چون داخل بهشت شود ملائكه از عقب او روند و او در پيش ايشان رود تا بشهرى رسند كه بيرونش ياقوت سرخ باشد و اندرونش زبرجد سبز و در آن آنچه از اصناف خدا خلق كرده است در بهشت بوده باشد و چون منتهى شود بسوى آن شهر گويند اى ولى خدا ميدانى اين چيست گويد نه شما كيستيد گويند كه ما ملكى چنديم كه در نزد تو حاضر بوديم در دنيا در روزى كه آن تهليلات را ميخواندى و اين شهر و آنچه در آن هست ثواب تست بر آن تهليلات.

و شيخ در تهذيب و سيد در اقبال بسند معتبر از ابن ابى نصر روايت كرده‌اند كه گفت روزى در خدمت حضرت امام رضا عليه السّلام بوديم در فضيلت روز غدير مذكور شد بعضى از حاضران انكار كردند حضرت فرمود خبر داد مرا پدرم از پدرش كه روز غدير در آسمان مشهورتر است از زمين و بدرستى كه خدا را در فردوس اعلى قصرى هست كه يك خشت آن از طلا و يك خشت آن از نقره و در آن صد هزار قبه است از ياقوت سرخ و صد هزار خيمه از ياقوت سبز و خاكشان از مشك و عنبر است و در آن چهار نهر است نهرى از شراب و نهرى از آب و نهرى از شير و نهرى از عسل و بر دور آن قصر درختان هست از انواع ميوه‌ها و بر آن قصر يا درختان مرغها هستند كه بدنهاى آنها از مرواريد است و بالهاى آنها از ياقوت و خوانندگى ميكنند بانواع صداهاى خوش و چون روز غدير شود وارد شوند بسوى آن قصر اهل آسمانها و تسبيح و تقديس و تنزيه و تهليل حقتعالى كنند و آن مرغان پرواز كنند و در آن آب فرو روند و در آن مشك و عنبر بغلطند پس چون ملائكه جمع شوند پرواز كنند و آن عطرها را بر ايشان بيفشانند و در آن روز نثار حضرت فاطمه را كه درخت طوبى بر ايشان افشانده بيكديگر هديه فرستند و چون آخر آن روز شود ندا از جانب حق تعالى بايشان رسد كه برگرديد بسوى مرتبه‌هاى خود بتحقيق‌