روانی دارد تا نظامی.» واشنگتن پست در ادامه به مانورهای نظامی ایران در طول هفته گذشته در آب های خلیج فارس و تمرکز قوای آن در این منطقه اشاره کرد. این روزنامه در پایانِ تحلیل خود با بیان تأثیرات منفی انسداد تنگه هرمز بر میزان صادرات کشورهای جنوب خلیج فارس، درباره آثار آن بر جریان صدور نفت عراق اضافه کرد: «[با بسته شدن تنگه هرمز، عراق] تنها می تواند ازطریق لوله نفتی ترکیه روزانه هشتصد هزار بشکه نفت به بنادر مدیترانه بفرستد.»[١]

مجله ژون آفریک هم با درج مقاله ای به قلم بشیر بن یحمد با عنوان "قبل از طوفان" موضوع تحویل هواپیماهای سوپراتاندارد به عراق و تهدید ایران در بستن تنگه هرمز را بررسی کرده و مدعی شد که دو کشور برای اجتناب از هزینه های سنگین جنگ درپی خاتمه نبرد هستند. نویسنده مقاله راه پایان دادن منازعه را انهدام تأسیسات نفتی دشمن و جلوگیری از صدور نفت به منظور به زانو درآوردن طرف مقابل و تسلیم آن دانسته و نوشته است: «ایرانی ها برای رسیدن به هدف های خود باید منطقه نفتی کرکوک در شمال عراق را تصرف کنند و آخرین خط لوله نفت عراق را مسدود نمایند. ... عراق تمام امید خود را به هواپیماهای سوپراتاندارد و موشک های اگزوسه بسته است که پاریس با تحویل آنها موافقت کرده است. ... این سلاح ها ... دولت بغداد را از قدرت ویرانگری تأسیسات ایران در جزیره خارک برخوردار خواهد کرد.»[٢]

ژون آفریک در مقاله دیگری با عنوان "فرانسه در جبهه عراق"، کمک های فرانسه به عراق را که در تغییر موازنه جنگ به نفع عراق نقشی تعیین کننده داشته، بررسی کرده است. نویسنده مقاله معتقد است که بحران مالی عراق در تصمیم گیری فرانسه برای حمایت علنی تر از عراق سهم بسزایی داشته است و پاریس برای اینکه بغداد قادر به پرداخت بدهی هایش باشد باید از شکست صدام جلوگیری کند. اما آنچه که می تواند این قرارداد را به مخاطره افکند بیشتر از ناحیه کشورهای عرب است، زیرا آنها نخستین قربانیان اقدامات تلافی جویانه ایران خواهند بود. از همین رو، نمی توان تهدیدهای تهران را مبنی بر ایجاد اخلال در جریان صدور نفت جدی نگرفت.[٣]

علاوه بر رسانه های مذکور، روزنامه کیهان نیز امروز ضمن بازتاب واکنش وزارت امور خارجه امریکا به هشدار دیروز رئیس جمهور ایران نوشت: «جمهوری اسلامی ایران نمی تواند بر کشتی های حامل کالاهای نظامی به مقصد عراق عنوان "کشتی های غیرمتخاصم" اطلاق نماید.» این روزنامه در تحلیلی دیگر این اقدامات را از یک سو گامی برای مشروعیت بخشی به تداوم ارسال کمک های نظامی و تسلیحاتی به عراق و از سوی دیگر، زمینه سازی امریکا برای حضور در خلیج فارس ارزیابی کرد.[٤]

[١] واحد مرکزی خبر صداوسیمای جمهوری اسلامی ایران، بولتن رادیوهای بیگانه، ٧/٧/١٣٦٢، صص ٩ - ٧، رادیو صدای امریکا، ٦/٧/١٣٦٢.

[٢] اداره کل مطبوعات خارجی وزارت ارشاد اسلامی، بررسی مطبوعات جهان، شماره ٤٠٦، ١/٨/١٣٦٢، صص ١٤ - ١٣، مجله ژون آفریک، ٦/٧/١٣٦٢.

[٣] اداره کل مطبوعات خارجی وزارت ارشاد اسلامی، بررسی مطبوعات جهان، شماره ٤٠٢، ٢١/٧/١٣٦٢، صص ٩ - ٨، مجله ژون آفریک، ٦/٧/١٣٦٢.

[٤] روزنامه کیهان، ٧/٧/١٣٦٢، ص٢.