ندارد برحذر می داریم.» ولایتی در پایان این گفت وگو از کشورهای عربی و اسلامی و غیرمتعهد خواست: «با احساس مسئولیت در قبال تجاوز نیروهای امریکایی در پوشش نیروهای به اصطلاح صلح چندملیتی و حمایت آنها از اشغالگران صهیونیست مقاومت کرده و با این دخالت ها و آتش افروزی ها مخالفت نمایند.»[١]در همین حال، وزارت امور خارجه نیز با فراخواندن کاردار سفارت لبنان در تهران، مراتب اعتراض ایران به کشتار مسلمانان لبنان را به وی ابلاغ کرد.[٢]

ضمیمه گزارش١٤٦: اهداف عراق از بمباران منطقه بانه و مریوان

ارتش عراق به دنبال آگاهی از عملیات آتی ایران در منطقه بانه و مریوان، برای پیشگیری از اجرای این عملیات اقدامات مختلفی ازجمله تقویت نیرو و استحکامات در این منطقه و بمباران شهرهای بانه و مریوان را در دستور کار خود قرار داد. دراین خصوص عراق اولین حمله هوایی خود را در تاریخ ٨/٦/١٣٦٢، به روستای سروآباد در جنوب شرقی مریوان انجام داد و علاوه براین تهدید کرد که شهرهای بانه و مریوان را هم بمباران خواهد کرد و از مردم خواست تا این مناطق را تخلیه کنند. چند روز بعد، ارتش عراق در تاریخ ١٠/٦/١٣٦٢ به شدت شهر مریوان را بمباران کرد به گونه ای که فقط ٣٠ راکت عمل نکرده از این بمباران باقی ماند. در این اقدام قسمت های زیادی از شهر تخریب شد و بیش از ٦٠ نفر شهید و ٢٠٠ تن مجروح شدند. این بمباران ها در شهریور و مهرماه سال ١٣٦٢ادامه یافت و به دلیل نبود سلاح ضدهوایی مناسب (هاگ) هواپیماهای عراقی به راحتی عملیات های خود را در مناطق مذکور انجام می دادند.

درواقع، دشمن قصد داشت تا ازطریق واردآوردن ضایعات و تلفات به مراکز تجمع نیرو و مراکز پشتیبانی در منطقه به نحوی در روند آمادهسازی قوای ایران برای عملیات والفجر٤ در دهانه شیلر وقفه ایجاد کند و علاوه بر فشار روانی بر نیروهای مردمی، بر مشکلات اجتماعی - سیاسی منطقه نیز بیفزاید.[٣]

[١] روزنامه کیهان، ١٢/٦/١٣٦٢، ص٢٤.

[٢] سند شماره ١٣١/گ مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ، پیشین، صص ١٢٠ - ١١٩.

[٣] سند شماره ١٣١/گ مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ، پیشین، صص ١٢٠ - ١١٩.