گروهی از اهداکنندگان طلا و پول، به مقایسه جنگ مسلمانان با ساسانیان (نبرد قادسیه) و جنگ عراق با ایران - که وی آن را قادسیه دوم می نامد - پرداخت و با اشاره به اینکه در "قادسیه اول" کلیه اعراب شرکت داشتند، گفت: «شاید اعراب در آن زمان پی برده بودند که عراقی ها به تنهایی قادر به مقابله با جباران فارس نیستند و اکنون می دانند که عراقی ها به تنهایی می توانند به نیابت ازطرف آنها با جباران فارسی مقابله کنند. می گویم شاید بدین علت است و اگر علت این باشد پس ما عراقی ها روش اعراب را درک می کنیم. ... درهرحال، من می گویم ... که قلب های اعراب با شما است هرچند که شمشیر آنها در کنار شما نباشد.» رئیس جمهور عراق با اشاره به عملیات های نظامی ایران گفت: «آنها تمامی سلاح ها و روش های خود را آزمایش کردند و هنوز در مرزها می جنگند، درحالی که سه سال از جنگ می گذرد. هنگامی که شما خواستید برای تعقیب ارتش متجاوز آنها وارد خاکشان شوید به عمق تعیین شده برای حمایت کشور خود وارد شدید و سپس به خاک خود برگشتید تا ثابت کنید به خاک دیگران چشم طمع ندارید.»

صدام حسین در بخش دیگری از این سخنرانی با اشاره به یکی از مصاحبه های خود و واکنش یکی از سران عرب منطقه، تلاش کرد تا با تحریک تعصب عربی اعراب منطقه به نوعی آنان را به جنگ با ایران ترغیب کند. وی گفت: «مدتی قبل ... به نظر می رسد که من به یکی از روزنامه نگاران گفته ام اگر جباران ایران می توانستند وارد خلیج [فارس] شوند زنان خلیج ما را به صورت خفت باری به حالت اسیر به تهران می بردند. شما می دانید که من بارها به عراقی ها گفته ام و اکنون نیز می گویم اگر جباران تهران به عراق و خلیج [فارس] دست یابند، زنان عراق و زنان خلیج را با خواری به تهران خواهند برد. یکی از حکام عرب از صدام حسین قهر کرد که چرا می گوید ایرانیان می توانند زنان خلیج را به تهران ببرند؟ من نگفتم آنها می توانند این کار را بکنند بلکه گفتم اگر می توانستند، زنان خلیج را به صورت خفت باری به حالت اسیر به تهران می بردند و همچنین گفته ام اگر می توانستند، با زنان عراق نیز همین کار را می کردند. من از ملامت این عرب خوشحال هستم، ولی برای اینکه خوشحالی من کامل شود می خواهم که شمشیر خود را بکشد و برای زنان خلیج و عراق تأکید کند که آنها در دژ مستحکمی هستند، زیرا که او و سایرین در دفاع از اصول و ارزش ها شمشیر کشیده اند. ولی اگر فقط از این سخن قهر کند و شمشیر نکشد می گویم که قهر به تنهایی نمی تواند زنان خلیج و زنان عراق را حمایت کند.»[١]

درعین حال روزنامه لوموند (چاپ پاریس) در شماره امروز خود، وقوع جنگ بین ایران و عراق را عامل نزدیک شدن «برادران دشمن سران مصر و عراق» به یکدیگر معرفی کرد. لوموند به نقل از طه یاسین رمضان معاون نخست وزیر عراق و فرمانده جیش الشعبی، شمار کشته شدگان و اسرای مصری در جنگ عراق با ایران را به ترتیب ٢٠ و ٦ نفر ذکر کرد. براساس همین گزارش، طه یاسین رمضان ماه ژوئن گذشته نیز در گفت وگو با هفته نامه المصور (چاپ قاهره) اظهار کرده بود: «پشتیبانی مصر از عراق در جنگش با ایران معادل پشتیبانی همه کشورهای عربی درمجموع بوده است.»[٢]

[١] همان، صص ٣٨ - ٣٧، رادیو صوت الجماهیر، ٥/٦/١٣٦٢، ساعت ٢١:٣٠.

[٢] خبرگزاری جمهوری اسلامی، نشریه گزارش های ویژه، شماره ١٦٢، ٧/٦/١٣٦٢، ص٢، پاریس - خبرگزاری جمهوری اسلامی، ٦/٦/١٣٦٢.