دستیابی به راهکارهای موجود در منطقه دربندیخان عنوان کردند، زیرا زمان بندی حرکت و انتقال نیروها از قرارگاه و توقفگاه های خودی تا پایگاه دشمن براساس شناسایی های انجام شده در مهتاب معین شده بود. علاوه براین کندی حرکت نیروهای پیاده نسبت به عناصر شناسایی و همچنین دوبرابر شدن زمان مورد نیاز برای انتقال نیروهای پیاده در تاریکی مطلق در مقایسه با روشنایی نور ماه مشکلات اجرای عملیات را دوچندان خواهد ساخت. مسئولان لشکر٢٧ زمان پیشنهادی برای حرکت و انتقال نیروها در شب مهتابی را بین یک و نیم تا ده ساعت متغیر اعلام کردند. الله کرم در تبیین اهمیت و ضرورت وجود مهتاب در شب عملیات، گفت: «ازنظر اطلاعات - عملیات، مهم ترین مسئله عملیات در تاریکی است که به طور عمده می گوییم که کلیه شناسایی های ما در مهتاب شده و زمان بندی ها براساس طرح مانور در مهتاب انجام شده است.» وی در ادامه با بیان اینکه «در تاریکی اصلاً نمی توانیم راهکارها را پیدا کنیم»، افزود: به عبارت دیگر برای تمام راهکارها در شب شاخص داریم و در تاریکی، با ازبین رفتن این شاخص ها، در حرکت یگان ها اخلال ایجاد می شود. الله کرم همچنین درمورد دشواری انتقال نیروها در شب گفت: «در تاریکی امکان جابه جایی نیرو بسیار مشکل است و احتمال جاماندن نیرو در منطقه دشمن هست. اینجا [زیمناکوه] منطقه ای است که اگر دشمن تردد ما را در آن ببیند همان شبانه برای آن نیرو می فرستد. گشتی های شناسایی از همین کردها حتی در این جاده می آیند و اطلاع داریم که تا نزدیکی پل دوکان آمدند و ضربه زدند.»[١] وی در پایان با اشاره به اقتضائات زمین منطقه دربندیخان، کم بودن تعداد نیروهای اطلاعات - عملیات برای شناسایی این منطقه را یکی دیگر از دشواری های عملیات پیش رو برشمرد.[٢]

براین اساس، یکی از مهم ترین دشواری های اجرای عملیات والفجر٥ در منطقه دربندیخان، مشکلات مربوط به حرکت و انتقال نیرو از قرارگاه های خودی به نقطه رهایی و سپس تهاجم به هدف نهایی می باشد. به عنوان مثال، در محور لشکر٢٧ محمد رسول الله(ص)، نیروها در مرحله اول باید با رعایت مسائل حفاظتی از تازه آباد به شیخ صله (در فاصله ٤٥ کیلومتری) منتقل شوند، در مرحله دوم می بایست از شیخ صله تا دره امین و پس از آن از دره امین تا باغ بیارک انتقال یابند و در مرحله سوم، باید خود را به نزدیکی هدف اصلی عملیات (فاصله تقریبی ٢٠ کیلومتر) برسانند تا در شب پنجم به سد دربندیخان حمله کنند. در محور بمو نیز نیروها پس از حرکت از قرارگاه خودی، باید در سه توقفگاه استراحت کنند تا در شب چهارم هم زمان با محورهای دیگر به مواضع دشمن حمله کنند که فقط در انتقال یگان ها به سمت راست ارتفاع بمو، نیروهای خودی در شب مهتابی می بایست مسیری حداقل ١٠ الی ١٢ ساعته را بدوند.

در گام سوم یعنی تهاجم به هدف اصلی عملیات (سد دربندیخان) مواردی نظیر بعد مسافت و محدودیت معابر وصولی،[٣] صعب العبور بودن مسیر راهکارها و انسداد برخی معابر درپی

[١] همان، صص ٩ - ٢ و ٢٢ - ٢١؛ و - سند شماره ٢٨٤/د مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ: دفترچه ثبت جنگ راوی قرارگاه خاتم الانبیا در عملیات والفجر٤، داوود رنجبر، ٣٠/٦/١٣٦٢ تا ١٠/٧/١٣٦٢، صص ٣٦٥ - ٣٦٤.

[٢] سند شماره ١٢٧٨٩/پ ن مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ، پیشین، صص ١٠ - ٧ و ١٨ - ١٦.

[٣] سند شماره ١٢٧٩٠/پ ن مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ: جلسه بررسی شناسایی ها و عبور عملیات والفجر٤، (قرارگاه خاتم، ١٠/٧/١٣٦٢، نوار شماره١٢٧٩٠)، صص ٦ - ٣.