«دشمن روی بمو آرایش گرفته و پدافند گذاشته است. در این محور درصورت تصرف جاده سمت چپ سرتک که عراق آن را نیمه کاره رها کرده می تواند به تداوم عملیات ما کمک کند.»[١] «کشیدن جاده نیز در روی بمو مقدور نیست. چون بمو صخره های عمقی و ریشه ای دارد و ارتفاع این صخره ها حداکثر ١٠ تا ٢٠ متر است، به این خاطر، این راهکارها پذیرش نیروی خیلی محدودی را دارند، لذا برخی از نیروها باید با طناب بروند و برخی دیگر نیز حتماً باید با هلیکوپتر انتقال پیدا کنند. ... برای رفتن به شاخ بمو و آمدن تا سرتک این نیروها حتماً باید با هلیکوپتر منتقل شوند. رفتنشان به صورت پیاده مقدور نیست.»[٢]... «شاید حداکثر حدود ٣٠ نفر بتوانند سه شب حرکت بکنند تا به هدفشان برسند. بمو فقط دو راه دارد ولی تا الآن بچه های شناسایی نتوانسته اند راهکار را ببینند. لذا باتوجه به نبودن جاده و محدودیت راهکارها برای حفظ هدف کلی باید با هلیکوپتر کار کنیم، برای انجام کلیه امور تدارکاتی از انتقال نیرو و مهمات گرفته تا آوردن آذوقه و تخلیه شهدا و مجروحین باید از هلیکوپتر استفاده شود. دشمن هیچ وقت نمی گذارد که ما با هلیکوپتر انتقال نیرو داشته باشیم، او هم مثل ما فقط با هلیکوپتر می تواند کار کند. ... از کل نیروهای سپاه و ارتش یک گردان باید هلی برد شوند. ... براین اساس اگر عملیات مرحله ای شود درصورت حضور نیروهای دشمن در برخی محورها، با مشکلات زیادی مواجه خواهیم شد.»[٣] «می توانیم روی قله برویم. اگر فشار دشمن برای پس گرفتن نباشد می شود در ادامه تا شاخ بمو و کیله رفت. ...»[٤]

- مشکلات جناح راست (قرارگاه تاکتیکی نجف١) به روایت مهدی زین الدین فرمانده لشکر١٧ علی بن ابی طالب(ع):

«ما ابتدا باید یک مقایسه ای بکنیم بین مسیری که ما برای رساندن نیرو و امکانات داریم و مسیری که دشمن برای این کار دارد و استفاده می کند. این ارتفاعاتی که ما می خواهیم روی آنها برویم از خط تماس خودی ما هیچ جاده ای نداریم که بخواهیم روی آن برویم. دو، اینکه زیر ارتفاعات تا روی ارتفاعات هیچ جاده ای نداریم و نمی شود بعد از عملیات هم جاده کشید، بنابراین خط تماس ما محدود به هلیکوپتر می شود. بعد از روی خود ارتفاع پیاده برود تا بتواند هدفش را اشغال بکند و یا مهمات و تدارک و آب و غذا به او برسد. این مسیر زیاد و خود ارتفاع و عقبه ای که جاده ندارد امکان رساندن نیرو و امکانات را به روی ارتفاعات برای ما مشکل کرده است. اما دشمن با جاده هایی که در این منطقه شاخ خشیک دارد جاده های خاکی که در تنگه کرگمل دارد و جاده مناسبی که از اینجا به طرف کرگمل می آید به راحتی می تواند نیرو را با ماشین به زیر ارتفاعات برساند. ارتفاعاتی هم که در این منطقه هست جاهای قابل عبور برای نیروی پیاده دارد. ... دشمن راحت تر از ما نیروهای خود را تدارک می کند و می تواند راحت پاتک بکند. ما در عوض جاده ای در این محور شاخ خشیک نداریم و تنها راهی که می توانیم نیرو را تدارک کنیم این است که با قاطر به شیار قلب بفرستیم. ... اگر شما از نزدیک همه معایب و نقطه ضعف های منطقه را ببینید خوب است. از طرفی به این امید که بعداً بشود جاده ای در این ارتفاع کشید باز هم نمی شود. این به خاطر اهمیت بیشتر روی تضمین عملیات است. ... نمی توانیم بگوییم ١٥ روز تماس هلیکوپتری قطع بشود و بعداً باز بشود، بعد از ١٥ روز یگانی که اینجا عمل می کند این مشکل را دارد. من بیشتر روی مسئله هلیکوپتر تأکید می کنم. عمل روی این ارتفاعات آسان است ولی تدارکات آن مسئله است. ... برادرهای شناسایی که از دور پایگاه های دشمن را شناسایی کردند ... به علت رعایت مسائل امنیتی و حفاظتی هیچ کس نزدیک پایگاه ها نشده است، این هم یک اشکال عمده ای است که ممکن است در سرنوشت عملیات اثر داشته باشد.»[٥]

- مشکلات جناح راست عملیات (قرارگاه تاکتیکی نجف١) به روایت ابراهیم همت فرمانده لشکر٢٧ محمد رسول الله(ص):

«در منطقه عملیاتی کار زیادی انجام شده و شناسایی ها خوب و امیدبخش است، به شکلی که قرارگاه ها، عقبه ها و توپخانه های دشمن توسط بچه های شناسایی به طور تمام و کمال شناسایی ... و یک راهکار مناسب

[١] سند شماره ١٢٧٤٦/پ ن مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ: جلسه ارزیابی عملکرد هوانیروز و توپخانه، عملیات والفجر٤، (قرارگاه خاتم الانبیا، ٢٩/٦/١٣٦٢، نوار شماره ١٢٧٤٦)، ص٦.

[٢] سند شماره ٢٨٣/د مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ: دفترچه ثبت جنگ راوی قرارگاه خاتم الانبیا در عملیات والفجر٤، داوود رنجبر و محسن رخصت طلب، ١٥/٦/١٣٦٢ تا ٣٠/٦/١٣٦٢، ص١٤٢.

[٣] سند شماره ١٢٧٤٦/پ ن مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ، پیشین، صص ٧ - ٣.

[٤] سند شماره ٢٨٣/د مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ، پیشین، ص١٤٢.

[٥] سند شماره ١٢٧٤٧/پ ن مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ، پیشین، صص ٩ - ٧.