به ویژه امریکا، برای ضربه زدن به ایران، این گونه تلاش ها را ناکام خواند و افزود: «آنها پیش بینی می کردند که عوارض و تبعات جنگ تحمیلی ایران را از پای درآورد، لیکن حرکت همگانی مردم در مقابله با متجاوز و قدرت تحمیل و استقامت آنها این توطئه را نیز نقش برآب ساخت.» وی با اشاره به سازماندهی اقتصادی ایران و به کارگیری متخصصان داخلی در طول سه سال جنگ، درمورد وضعیت اقتصادی عراق گفت: «عراق با خرج حدود صد میلیارد دلار از آغاز جنگ تاکنون و تحمل شکست های پی درپی از بحران اقتصادی نابودکننده ای رنج می برد.»[١]

کمک های نظامی و تسلیحاتی فرانسه به عراق در طول سه سال جنگ، بسیار قابل توجه بوده است. بااین حال مسئله واگذاری هواپیماهای سوپراتاندارد به عراق باتوجه به نقشی که این جنگنده ها می توانند در گسترش دامنه جنگ ایفا کنند، در محافل رسانه ای و سیاسی جهان بازتاب ها و واکنش های قابل ملاحظه ای درپی داشته است. در چنین فضایی وزیر امور خارجه فرانسه در یک اقدام سیاسی به توجیه و دفاع از این اقدام دولت فرانسه پرداخت.

کلود شسون وزیر امور خارجه فرانسه، در مصاحبه ای با کانال ٢ تلویزیون این کشور ضمن اظهار تعجب از توجه گسترده رسانه ها و کشورهای مختلف به مسئله تحویل سوپراتانداردها، تأکید کرد که «فرانسه به قراردادهایش احترام می گذارد.» وی افزود: «ما یک قرارداد امضا کردیم. ... ما هیچ وقت کوچک ترین خبری راجع به تحویل تجهیزات نظامی نداده ایم.»

وی در ادامه باردیگر با زیر سؤال بردن «انگیزه» شور و هیجان ناشی از خبر تحویل این هواپیماها به عراق گفت: «اگر [تحویل آنها] این موضوع را ثابت می کند که به آغاز مذاکرات [بین ایران و عراق] و یا به برقراری تعادل در ظرفیت صادراتی نفت بین این دو کشور نزدیک می شویم، دراین صورت ما بسیار خشنود خواهیم شد.»

وزیر امور خارجه فرانسه همچنین در توجیه کمک های نظامی قابل توجه دولت این کشور به عراق اضافه کرد: «صادرات نفتی ایران آزاد است، درحالی که صادرات نفتی عراق به ویژه با محدودیت روبه رو است و بنابراین، همه کشورهای عربی شدیداً مایل هستند که عراق بتواند در امکانات خود تعادل ایجاد کند و نتیجتاً ما با کشوری که صلح را می خواهد و به مرزهای بین المللی بازگشته است، قرارداد (نظامی) بسته ایم و می توانیم تحویل تجهیزات نظامی به این کشور را ادامه دهیم. یکی از این تجهیزات همین سوپراتانداردها است.» وی افزود: «به این منظور که این جنگ بین المللی نشود، فرانسه نمی گذارد

[١] روزنامه جمهوری اسلامی، ٢٩/٦/١٣٦٢، ص١٠.