در این گزارش پس از ذکر مختصات جغرافیایی لبنان، دو سوم جمعیت این کشور مسلمان و ٧٠ درصد از افراد ارتش آن شیعه و بقیه سنی و مسیحی برآورد شده است. به نوشته روزنامه جمهوری اسلامی، فقط بیروت و حومه آن تحت کنترل ارتش لبنان قرار دارد؛ در شمال لبنان نیروهای سوری حضور دارند و جنوب این کشور نیز در اشغال رژیم صهیونیستی است.

براساس این گزارش، کمبود کادر تبلیغی عامل اساسی ضعف مسلمانان در لبنان می باشد، به نحوی که در مقابل ٥٠ هزار کادر تبلیغات مسیحی، تعداد علمای شیعه کمتر از ٥٠٠ نفر تخمین زده می شود. در شهر ١٢٠ هزار نفری بعلبک، به عنوان بزرگ ترین شهر در منطقه بقاع، «جانب داری بی قیدوشرط نسل جوان از رهبری امام خمینی» کاملاً مشهود است و تصاویر ایشان در بسیاری از مغازه های شهر دیده می شود.

روزنامه جمهوری اسلامی در ادامه گزارش خود به فعالیت های سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در لبنان پرداخته است؛ به نوشته این روزنامه سپاه پاسداران در شهر ٢٠ هزار نفری بریتال همراه با فعالیت های تبلیغاتی و آموزش های سیاسی، نظامی و عقیدتی، در امر سازندگی و ساخت مساجد، نظافت شهر و کمک به ایتام نیز مشارکت دارد. به دنبال ورود نیروهای سپاه به این شهر از سال گذشته تاکنون، تحت تأثیر تبلیغات اسلامی، بی حجابی در این شهر کاهش یافته و از سوی دیگر روز جمعه به جای یکشنبه به عنوان تعطیل رسمی تعیین شده است. جوانان لبنانی علاوه بر شرکت در کلاس های آموزشی و عقیدتی، در اردوگاه های نظامی سپاه در کوهستان های اطراف شهرهای مختلف لبنان آموزش های رزمی و نظامی را فرامی گیرند.[١]

ضمیمه گزارش٢٣٠: عملیات های ایران برای قطع محورهای تدارکاتی و ارتباطی عناصر مسلح غیرقانونی با عراق

در سال ١٣٦٢ در جبهه غرب و شمال غرب ایران، عملیات های متعددی به منظور قطع محورهای تدارکاتی و ارتباطی ضدانقلاب با عراق و پاک سازی عناصر مسلح غیرقانونی داخلی اجرا شد. در یک نگاه اجمالی، مهم ترین این عملیات ها در نهنی و هنگ ژال (بانه)؛ ارتفاعات برده پهن و دوپازا (سردشت) و حاج عمران، ارتفاعات گردمند یا ٢٥١٩ (پیرانشهر) اجرا شد. با اجرای عملیات های مذکور همه محورهای مواصلاتی بین ضدانقلاب داخلی و عراق جز دهانه شیلر مسدود شد. براین اساس، یکی از اهداف عملیات والفجر٤ بستن مهم ترین و آخرین راه تدارکاتی ضدانقلاب بود.[٢]

[١] روزنامه جمهوری اسلامی، ١٥/٦/١٣٦٢، ص٨.

[٢] سند شماره ١٣٠١٢/پ ن مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ، پیشین، صص ١٨ - ١.