كسر أصنام الجاهلية - الملا صدرا - الصفحة ٧٥

نسخه مسلّما به خط اوست. بسيار كم غلط است و جز در يك مورد- كه در پاورقى ص ٢٠٨ اين رساله يادداشت شده- كاملا خواناست. در چند جا- كه در پاورقيهاى صص ٢٠٥ و ٢٠٦ اين رساله قيد شده- ظاهرا خود مؤلّف روى عباراتى خط بطلان كشيده و حذف كرده است. رساله با عبارت ذيل پايان يافته است: «و قد تمّت كتابته بيد مؤلّفه في أوائل شهر شعبان المعظّم لعام سبع و عشرين بعد الألف؛ ختم اللّه له بالحسنى و جعل عقباه خيرا من الأولى».

٢. نسخه آستان قدس رضوى، شماره عمومى ١١٠٣٨: تعداد اوراق ١٠٥، به خط نستعليق زيبا و بسيار خوانا و كم غلط است. در سال ١٢٣٧ هجرى شمسى، يعنى ١٨٧ سال پس از مرگ مؤلّف و ٢١٠ سال پس از نسخه اصل به دست شخصى به نام محمد ابراهيم اصفهانى در شبى از شبهاى ماه شعبان با عبارت ذيل پايان يافته است: «قد تمّت هذه الرسالة على يد العبد الجاني محمد إبراهيم بن حاجي محمد علي الأصفهاني في ليلة من ليالي شهر شعبان المعظّم من شهور سنة ١٢٣٧، على هاجرها ألف ثناء و تحيّة». از آنجا كه اين نسخه با نسخه‌هاى ديگر فرق چندانى نداشت، در پاورقيها ذكر نشد.

٣. نسخه دانشكده إلهيات دانشگاه تهران، شماره ٨٠٣ (دا): در سال ١٢٣٨، يعنى ١٨٨ سال پس از مرگ مؤلّف و ٢١١ سال پس از نسخه اصل به دست احمد بن محمد جيلانى با خط نستعليق در اصفهان نوشته شده است. در اين نسخه هم اضافاتى ديده شد [١] كه در پايان رساله خواهد آمد. نسخه با عبارت ذيل پايان يافته است: «قد [وقع‌] [٢] الفراغ من تسويد هذه النّسخة الشريفة بيد أقلّ العباد المحتاج إلى رحمة اللّه أحمد بن محمد الجيلاني في دار السّلطنة أصفهان، صانها اللّه عن الحدثان، سنة ١٢٣٨».

٤. نسخه كتابخانه ملك، شماره ٤٦٥٣ (آس): با خط نستعليق درشت و خوانا

[١] ر. ك: پاورقى ص ٩.

[٢] (در نسخه: وقعت).