كسر أصنام الجاهلية - الملا صدرا - الصفحة ٧٢
دورى جويد و از مستلذّات و مشتهيات آن اجتناب كند.
فصل پنجم در ذكر برخى از وصايا و مواعظ حكماست.
امّا خاتمه، در تنبيه برادران طريقت است، كه بدانند اين رساله براى توبيخ و سرزنش شخص و يا اشخاص معيّنى نگارش نيافته است. بلكه غرض فقط آگاه كردن صاحبان ذوق سليم و قلب صحيح است بر اينكه زمان، فاسد و تباه شده، اكثر مردم از طريق علم و عرفان منحرف گشته و بيمارى گمراهى و جهل و هذيان انتشار يافته است.
تأكيد مىكند كه اگر صاحب فطرت صاف و صحيح و خالى از امراض حسد و فساد و داراى قريحه هوشيار و مستقيم در فصلهاى اين رساله تأمّل شافى و تفكّر كافى كند، در وى به امعان فكر و نظر در معارف حقّه و إلهيّات شوقى قوى پيدا خواهد شد؛ از جهت و بركت تكميل قوّه علميّه به مرتبه ملائكه مقرّب و اهل ولايات و كرامات خواهد رسيد و از جهت تكميل قوّه علميّه از منزل شياطين و فرورفتگان در عالم پست شهوت و ضلالت نجات خواهد يافت، و در نتيجه نفسش با دو بال علم و عمل به جوار پروردگار عالميان پرواز خواهد كرد.
و بالاخره، خواننده را هدايت مىكند كه كيفيّت سلوك طريق علمى را در كتاب اسفار و برخى از كتب و رسائل خويش شرح داده و تفاصيل طريق عمل هم از كتاب خدا و احاديث نبى و اولياى او استنباط شده است؛ همچنان كه تفاصيل علوم هم با اطوار سرّى و اذواق تألّهى كه فوق طور تفكّر و نظر است مستنبط از كتاب خدا و احاديث نبى اكرم است.