ترجمه تفسیر المیزان - علامه طباطبایی - الصفحة ٥٢٢ - ترجمه آيات

[سوره البقرة (٢): آيات ٢٥٦ تا ٢٥٧]

(لا إِكْراهَ فِي الدِّينِ قَدْ تَبَيَّنَ الرُّشْدُ مِنَ الْغَيِّ فَمَنْ يَكْفُرْ بِالطَّاغُوتِ وَ يُؤْمِنْ بِاللَّهِ فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقى‌ لا انْفِصامَ لَها وَ اللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ (٢٥٦) اللَّهُ وَلِيُّ الَّذِينَ آمَنُوا يُخْرِجُهُمْ مِنَ الظُّلُماتِ إِلَى النُّورِ وَ الَّذِينَ كَفَرُوا أَوْلِياؤُهُمُ الطَّاغُوتُ يُخْرِجُونَهُمْ مِنَ النُّورِ إِلَى الظُّلُماتِ أُولئِكَ أَصْحابُ النَّارِ هُمْ فِيها خالِدُونَ (٢٥٧))

ترجمه آيات‌

هيچ اكراهى در اين دين نيست، همانا كمال از ضلال متمايز شد، پس هر كس به طغيانگران كافر شود و به خدا ايمان آورد، بر دستاويزى محكم چنگ زده است، دستاويزى كه ناگسستنى است و خدا شنوا و دانا است (٢٥٦).

خدا سرپرست و كارساز كسانى است كه ايمان آورده باشند، ايشان را از ظلمت‌ها به سوى نور هدايت مى‌كند و كسانى كه (به خدا) كافر شده‌اند، سرپرستشان طاغوت است كه از نور به سوى ظلمت سوقشان مى‌دهد، آنان دوزخيانند و خود در آن بطور ابد خواهند بود (٢٥٧).

***