ماه يعنى (سيزده و چهارده و پانزدهم) آن را روزه مى‌گرفت، و سپس اين را هم ترك كرد، و در هر ده روز دو پنجشنبه و بين آن دو يك چهارشنبه روزه مى‌گرفت، و اين رسم را تا آخر عمر ادامه داد.[١] و از عنبسة العابد روايت شده كه گفت: رسول خدا ص در ايامى كه از دنيا رفت، در اين رسم و برنامه بود كه همه‌ساله شعبان و رمضان و سه روز از هر ماه را روزه مى‌گرفت.[٢] مؤلف: اخبار از طريق اهل بيت ع در اين باب بسيار است، و اين همان روزه سنتى است كه رسول خدا ص مى‌گرفت و گرنه روزه واجب تنها همان روزه رمضان است.

و در تفسير عياشى از امام صادق ع روايت كرده كه در تفسير آيه:(يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُتِبَ عَلَيْكُمُ الصِّيامُ) فرموده: اين مخصوص مؤمنين است.[٣] و از جميل روايت آورده كه گفت: از امام صادق ع از معناى آيه:(يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُتِبَ عَلَيْكُمُ الصِّيامُ)، و(كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِتالُ) پرسيدم، فرمود:

همه اين خطاب‌ها شامل حال گمراهان و منافقين و خلاصه تمامى افرادى كه به ظاهر شهادت به توحيد و نبوت و معاد داده‌اند مى‌شود.[٤] و در فقيه از حفص روايت كرده كه گفت از امام صادق ع شنيدم مى‌فرمود:

روزه ماه رمضان قبل از امت اسلام بر هيچ امتى واجب نبود، عرضه داشتم: پس اينكه خداى عز و جل مى‌فرمايد:(يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُتِبَ عَلَيْكُمُ الصِّيامُ كَما كُتِبَ عَلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكُمْ) چيست؟ فرمود: بله ماه رمضان قبل از امت اسلام روزه‌اش واجب بوده، اما نه بر امتها بلكه تنها بر انبياى آنان، خداوند امت اسلام را بر ساير امم برترى داده، چيزى را كه بر رسول خود واجب كرده بود بر امتش هم واجب فرمود.[٥] مؤلف: اين روايت به خاطر اينكه اسماعيل بن محمد در سند آن هست ضعيف است، و اين معنا در روايتى ديگر از عالم ع آمده كه آنهم مرسل است، يعنى اصلا سندش ذكر نشده، و به نظر مى‌رسد هر دو روايت يكى باشد، و به هر حال از اخبار آحاد است، و ظاهر آيه هم مساعد با اين نيست كه مراد از جمله‌(كَما كُتِبَ عَلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكُمْ) تنها خصوص‌

[١] ( ١ و ٢) فروع كافى ج ٤ باب صوم رسول اللَّه ص ص ٨٩ و ٩١

[٢] ( ١ و ٢) فروع كافى ج ٤ باب صوم رسول اللَّه ص ص ٨٩ و ٩١

[٣] ( ٣ و ٤) تفسير عياشى ج ١ ص ٧٨

[٤] ( ٣ و ٤) تفسير عياشى ج ١ ص ٧٨

[٥] فقيه ج ٢ ص ٦١ حديث ١٤