ترجمه تفسیر المیزان - علامه طباطبایی - الصفحة ١٢٥ - بحث روايتى(در ذيل آيات حج و شان نزول و بيان آنها)
خانهاش به مكه نزديكتر از فاصله ميقات به مكه باشد او جزء حاضرين در مسجد الحرام است، و نبايد حج تمتع انجام دهد.[١] مؤلف: يعنى كسانى كه محل سكونتشان نزديكتر از ميقات است به مكه اينگونه افراد مصداق حاضرين در مسجد الحرام هستند، كه نبايد حج تمتع بياورند، و روايات ائمه اهل بيت ع در اين معانى بسيار است.
و در كافى از امام باقر ع روايت آورده كه در معناى جمله(الْحَجُّ أَشْهُرٌ مَعْلُوماتٌ) فرموده: ماههاى معلوم حج عبارت است از شوال، و ذى القعده، و ذى الحجة، احدى نمىتواند به نيت حج در غير اين سه ماه احرام ببندد.[٢] و در همان كتاب از امام صادق ع روايت كرده كه در ذيل جمله (فلا رفث ...) فرموده: رفث به معناى جماع، و فسوق به معناى دروغ، و جدال به معناى گفتن: (نه به خدا و آرى به خداست).[٣] و در تفسير عياشى از امام صادق ع روايت كرده كه در تفسير جمله (لا جناح عليكم ان تبتغوا فضلا من ربكم ...) فرمود: منظور از فضل پروردگار رزق است، كه بعد از آنكه محرم از احرام خارج شد مىتواند در موسم حج به خريد و فروش بپردازد.[٤] مؤلف: مىگويند اين خطاب بدين جهت صادر شد كه عرب تجارت و خريد و فروش در موسم حج را گناه مىدانست، خواست تا با اين آيه محذور نامبرده را بردارد.
و در مجمع البيان گفته: بعضىها گفتهاند معناى جمله نامبرده اين است كه حرجى بر شما نيست كه مغفرت پروردگار خود را طلب كنيد، و اين معنا را جابر هم از امام باقر ع روايت كرده.[٥] مؤلف: در اين روايت به اطلاق و بىقيد آمدن فضل تمسك شده، و آن را به افضل افراد تطبيق كرده است.
و در تفسير عياشى از امام صادق ع روايت آورده كه در تفسير جمله:
[١] تهذيب ج ٥ ص ٣٣
[٢] فروع كافى ج ٤ ص ٢٨٩
[٣] فروع كافى ج ٤ ص ٣٣٧
[٤] تفسير عياشى ج ١ ص ٩٦
[٥] مجمع البيان ج ٢ ص ٢٩٥