من از شما آقایان متشکر هستم که تشریف آوردید و از نزدیک ملاقات کنیم. آنچه بوده است گذشت و ما امروز باید فکر آینده باشیم. آینده یک مشکلاتى است که بر عهده همه اقشار ملت است. خرابى‌هایى که تا کنون شده است در ظرف این پنجاه و چند سال بیشتر و قبل از آن هم دو هزار و پانصد سال این خرابى‌هایى که شده است و یک کشور خراب از هر جهت، از جهت فرهنگى، از جهت اقتصاد، این وراثت مانده است براى ما و هیچ قشرى تنهایى نمى‌تواند این خرابى‌ها را آباد کند، همانطورى که در شکستن این سد بزرگ طاغوتى نمى‌توانست یک قشر، دو قشر این عمل را انجام بدهد، وقتى که همه اقشار ملت با هم شدند و همه تحت لواى توحید و اسلام عمل کردند، این امر محال به حسب نظر اشخاص ممکن و واقع شده محال به نظر خیلى‌ها مى‌رسید که بشود این سلطنت طاغوتى را شکست با آن ابزار و سلاح‌هاى مدرنى که خودشان داشتند و دارند و با آن پشتیبانى‌هایى که از ابرقدرت‌ها مثل آمریکا و غیره مى‌شد، یک مطلب غیر ممکن به حسب عادت به نظر رسید لکن این غفلت از اراده الهى بود، غفلت از اراده الهى بود، غفلت بود که هر غیر ممکن به نظر ما با اراده حق تعالى واقع خواهد شد و من این مطلب را مستند به شخص نمى‌دانم، مستند به ملت نمى‌دانم، یک تحولى در این ملت پیدا شد با دست خداى تبارک و تعالى، آن تحول روحى بود که الان هم بعضى جوان‌ها مى‌آیند و به من مى‌گویند دعا کنید ما شهید بشویم و آنوقت هم جوان‌هاى برومند همین تقاضا را از من مى‌کردند، بعضى‌شان قسم مى‌دادند مرا که شما دعا کنید که ما شهید بشویم. مادرهایى که بچه‌هایشان را از دست دادند و داده بودند الان هم که پیش ما مى‌آیند با تشکر. در چند شب پیش، دو، سه شب پیش با یک پدرى که جوانش را از دست داده بود من مواجه شدم - احوالپرسى - نمى‌دانستم که این مصیبت بر او وارد شده از او احوالپرسى کردم، دیدم بیشتر از میزان تشکر دارد مى‌کند و مى‌گوید حالم خوب است، بعد کسى گفت یکى از جوان‌هاى ایشان کشته شده است و این تشکر براى این معنا بوده است. این تحول روحى که در ملت پیدا شد، ملتى که از سایه پاسبان مى‌ترسید در خیابان ریخت و گفت مرگ بر که،بر شاه، این تحول یک تحول الهى بود، نه انسانى. انسان نمى‌توانست یک همچو کارى بکند. هر کسى خیال کند که فلان این کار را انجام داد صحیح نیست، خدا این کار را انجام داد. این ید غیبى