مسائل و مطالب همین بود که آقا خواندند. مهم عمل است، یک مطالبى است که معلوم است، همه به طور کلى مى‌دانیم، مى‌دانیم که تاکنون با وحدت کلمه وتوجه به‌اسلام به‌اینجارسیدیم و مى‌دانیم که تا این وحدت کلمه نباشد و تا توجه به اسلام نباشد نمى‌توانیم پیشرفت بکنیم. مسائل به حسب علمى و به حسب کلى معلوم است لکن عمده این است که ما دنبال این مسائل معلوم عمل بکنیم یعنى همانطورى که ملت با عمل خودش، با توجه خودش به اسلام و قیام و نهضت خودش و با عدم خوف از تانک‌ها و مسلسل‌ها و نظامى‌ها و قدرت‌هاى شیطانى حرکت کرد، نهضت کرد، ریخت به خیابان‌ها و هجوم کرد و شکست داد طرف را، البته با یارى خداى تبارک و تعالى، این حرکت، این نهضت، باید محفوظ بماند یعنى عملاً ماها که همه‌مان پاسداران انقلاب اسلامى هستیم و همه خدمتگزار به اسلام هستیم، چنین نباشد که همیشه بگوئیم و عمل نباشد، باید دنبال گفتار عمل باشد، چنانچه اگر هزار گفتار بود و عمل نبود، این قدرت سر جاى خودش بود، لکن تبلیغات شد و مردم عمل کردند، این عمل بود، عمل دست جمعى بود که پیروزى را آورد، و اتکال به خداى تبارک و تعالى.

ترمیم خرابى‌هاى مملکت با اتکال به خدا و وحدت همه جانبه‌

حالا هم ما باز احتیاج به همین عمل و همین وحدت و همین توجه به خدا داریم و اینطور نیست که ما پیروز شده باشیم. ما یک سدى را شکستیم، ریشه‌هایش باز یک قدرى هست و علاوه بر اینکه این ریشه‌ها را باید باز قطع کرد و از بین برد علاوه بر این، کار مشکلتر این است که یک سازمانى داد به اوضاع مملکت و خرابى‌هائى که در طول اقلاً پنجاه و چند سال در این زمان (سابقا هم بود) خرابى‌هائى که براى کشور حاصل شده است، چه از ناحیه فرهنگ، چه از ناحیه اقتصاد و چه از نواحى دیگر حاصل شده است، باید آنها را بعد از پیروزى تام و کامل، آنها را منقلب کرد و اصلاح کرد و این امریست که باید با دست همه، نه تنها دولت مى‌تواند و نه تنها روحانیت مى‌تواند و نه تنها سایر اقشار، چنانچه در پیشبرد تاکنون اگر یک قشرى از اقشار خواست نهضتى ایجاد کند و خودش و خودش برود دنبال این کارها، هیچ امکان نداشت، این وقتى امکان پیدا کرد و یک امر محال