تربیت که کردند تربیت یک اشخاصى را کردند از حیث دانشمندى، دانشمند لکن دانشمند مضر، نه دانشمند مفید، نه مثل یک بازارى که اگر مفید هم نباشد، مضر نیست، یک فردى است که مضر است به جامعه. فرقى ما بین قشر شما و قشر ما در این مسأله نیست، ما هر دو طایفه باید تربیت کنیم قشر جامعه را. ما احتیاج به آدم داریم مملکت ما احتیاج دارد به اینکه انسان درست بشود در آن، مومن باشد. این آدمى که از زیر دستگاه شما یا از دستگاه ما بیرون مى‌آید، اگر مومن باشد، دیگر نمى‌شود که زیر بار ظلم اجانب برود و یا تطمیع بتوانند بکنند او را. این تطمیع‌ها و تهدیدها را همه، آنى که تطمیع مى‌شود و تهدیدش آنها اثر مى‌کند آنهایى است که ایمان ندارند. آنى که تقوا و ایمان دارد نه تطمیع در او تاثیر مى‌کند که خیانت کند براى اینکه ببرد یک چیزى و نه تهدید در او اثر مى‌کند براى اینکه تهدیدها را با خلاف تکلیف کردن موازنه مى‌کند، مى‌گوید نباید بکنم. اگر شما و ما دست به هم بدهیم و یک جامعه توحیدى به معناى اینکه همه معتقد به خدا، همه معتقد به اینکه یک وقتى جزا دارد کارها، همه معتقد و مومن به همه جهات، اگر ما و شما دست به هم بدهیم و جوان‌ها را مومن، متقى بار بیاوریم مملکتمان تا آخر احیاء مى‌شود و اگر چنانچه ما کوتاهى بکنیم، این مسؤولیت بزرگ را ما به دوش خودمان بکشیم و کوتاهى بکنیم در حق فرزندان این مملکت، فرض کنید چند روزى هم یک چیزى بشود و یک صورتى پیدا بکند، فردا بدتر از این است، به دست این اشخاصى که اعتقاد ندارند، ایمان ندارند، توجه به مصالح کشور ندارند، فقط براى مصلحت خودش مى‌خواهد کار بکند. همه اینهایى که این بساط را، این فضاحت‌ها را در ایران درست کردند واین گرفتارى‌ها را براى ملت ما درست کردند براى این بود که ایمان در کار نبود. اگر ایمان در کار بود ممکن نبود که یک آدم یک قراردادهائى درست کند که حالا دولت ما گرفتارش هستند که ما هر طرف قضیه را بگیریم ضرر دارد قرار دادها جورى درست شده است که هر طرف قضیه را مى‌گویند مى‌گیریم ضرر برایمان دارد، ماندند چه بکنند. اگر اینها ایمان داشتند، همه چیز یک مملکت را به باد نمى‌دادند براى اینکه چند تا قصر در خارج داشته باشند، چند تا بانک را در خارج پر بکنند. ایمان نبوده است که این کارها را کردند. مبداء همه خیرات و مبداء همه ترقیاتى که براى یک مملکت هست چه در جهت مادیت و چه در جهت معنویت این است که ایمان در کار باشد. باید شما و ما دست به هم بدهیم براى قشر آتیه که اینها مقدرات مملکت دستشان است ایمان ایجاد کنیم، شما از دانشگاه مومن بیرون بدهید، ما از مدرسه‌ها مومن بیرون بدهیم نه عالم، عالم تنها فایده ندارد البته مومن تنها هم موثر خیلى نیست، خوب قشرهاى دیگر هم مومن هستند اما عالم وقتى مومن شد، عالم وقتى متقى شد آن است که منشاء خیرات و برکات است و حفظ یک کشور یا خداى نخواسته از آن طرف به باد دادن یک کشور است. بنابراین یک بار سنگینى به عهده ما و شماست و این بار سنگین به عهده ما و شماست اگر چنانچه درست راه بردیم و به آن شغلى که داشتیم درست عمل کردیم و در کنار علم، ایمان را هم تقویت کردیم و برنامه‌ها، برنامه‌هاى سابق نباشد و یک تحول در برنامه‌ها پیدا بشود و کوشش کنید که برنامه‌هایى که براى عقب نگه داشتن ما بوده است این برنامه‌ها تغییر کند، البته در موقعش ما کوشش مى‌کنیم اما شما الان باید کوشش بکنید، برنامه‌هایى که